Әйдүк аңарга якынлашты, аның башыннан сыйпады . әйдүкнең исе дә аңарга таныш иде. ул,нигәдер,бу кешегә өрүе өчен оялды. ул җиргә ятып шуышып килә башлады. ул да булмады ,торып чабып китте, кинәт борылды да әйүкне аяклары белән кочаклап алды . ләкин ул аның бергә сарыклар көтеп йөргән дусты, иң сөекле дусты әйдүк икәнен исенә төшерә на

Айдук к нему приблизился (стал близким), ласкалего голову (гладил).У Айдука запах тоже был знакомым.Он сколько раз стыдился когда лаял этому человеку.Он ползая по земле начал приближаться к нему .Встал и побежал потом он вдруг повернулся и стал Айдука ногами обнимать.Но он не мог вспомнить,что Айдук у него самый любимый друг.
вроде бы так:D