Борын-борын заманда булган икән, ди, бер кеше. Бу кеше нең исеме Нарый булган, ди.
Көннәрдән беркөнне Нарый чыгып киткән, ди, юлга. Бара да бара, ди, бу. Бара торгач барып кергән, ди, бу ялтырап торган боз өстенә. Боз өстенә барып керүе булган, аягы таеп, әйләнеп төшүе булган.
— Боз, син нидән болай көчле?
— Көчле булсам,— ди Боз,— мине Кояш эретә алмас иде, — ди.
— Кояш, син нидән көчле? — ди Нарый.
— Көчле булсам, мине Болыт капламас иде.
— Болыт, син нидән көчле?
— Көчле булсам, мине Яңгыр тишеп чыкмас иде.
— Яңгыр, син нидән көчле?
— Көчле булсам,— ди Яңгыр,— мине Җир сеңдермәс иде.
— Җир, син нидән көчле?
— Көчле булсам, мине Үлән тишеп чыкмас иде.
— Үлән, син нидән көчле?
— Көчле булсам, мине Сыер ашамас иде.
— Сыер, син нидән көчле?
— Көчле булсам, мине Пычак кисмәс иде. Хәзер Пычактан сорый инде Нарый:
— Пычак, син нидән көчле?
— Көчле булсам, мине Ут эретмәс иде.
— Ут, син нидән көчле?
— Көчле булсам, мине Су сүндермәс иде.
— Су, син нидән көчле?
— Көчле булсам, мине кеше җиңмәс иде, ә ул мине җиңә, тегермәннәр әйләндерергә җигә! — ди Су.
Шуннан соң Нарый, кешедән дә көчле нәрсә юк икән дип, үз юлына китә, шуның белән әкият тә бетә.
Пошаговое объяснение:
В математике есть много подобных «доказательств». В том числе есть и «доказательство» того, что 2*2=5. Но все эти «доказательства» содержат в себе ошибки, но бывает, что их трудно сразу обнаружить. Ученые такими доказательствами не занимаются. Только шутники, которые неплохо знают математику.
То, что 2+2=5 есть много разных «доказательств». Приведу самое Представим равенство: 20-20=25-25. Выносем множители: 4(5-5)=5(5-5) и разделим на общий множитель (5-5). Получим 4=5. Следовательно, 2+2=5. Попробуйте найти здесь ошибку. А всё очень А в математике делить на ноль нельзя.
Ещё одно «доказательство». 2+2=5. Преобразуем это равенство 2 * 1 + 2 * 1 = 5 * 1. Распишем 1 как частное равных чисел: Имем 1 = (5-5)/(5-5). Тогда получим 2 * (5-5)/(5-5) + 2 * (5-5)/(5-5) = 5 * (5-5)/(5-5). Умножим обе части уравнения на(5-5), тогда имеем 2*(5-5) + 2*(5-5) = 5*(5-5) Отсюда получим 0 + 0 = 0. Это доказательство похоже на предыдущее, но лихо закрученное. Здесь также нельзя делить на ноль.
А вот ещё более сложное «доказательство». Докажем что 2+2=5 и 2 * 2 = 5, тоже равно 5. То есть 4=5 . Запишем сначала очевидное равенство 25 - 45 = 16 - 36 . Прибавим (9/2)^2 к обеим частям 25 - 45 + (9/2)^2 = 16 - 36 + (9/2)^2. Или 5^2 - (2 * 5 * 9)/2 + (9/2)^2 = 4^2 - (2 * 4 * 9)/2 + (9/2)^2. Отсюда(5-9/2)^2 = (4-9/2)^2. Обе части положительны, можно извлечь квадратный корень. 5 - 9/2 = 4 - 9/2. Теперь прибавим 9/2 к обеим частям уравнения: 5 = 4 что и требовалось доказать. Итак, 2*2 = 5 и 2+2=5. Где здесь ошибка в доказательстве?
