Арман алысқа жетелейді демекші менің де өз арманым бар.Менің арманым-әнші болу.Әншілікті жаным сүйеді.Бірақ бұл жай ғана ойым,болашақта басқа мамандық таңдап қалуым да ғажап емес.Жалпы өзім патриоттық,лирикалық,классикалық әндерді сүйіп тыңдаймын.«Армансыз адам қанатсыз құспен тең» демекші армансыз адам да болмайды.Қазіргі арманым ата-анама үлгілі қыз болып,сабақты жақсы бітіру.Ата-ана баланың көз қуанышы,бірақ қыз бала үшін ананың орны өте зор,сондықтанда анамды қуантқым келеді.Жаман оқимын дей алмаймын,құдайға шүкір сабақты жақсы оқып жүрмін.Арманымыз биікте болсын!Әрқашанда арманымызға ұмтылып,талпынып,шарықтау шегіне жетейік достар!
Жопа
Сегодня слово фактически утратило не только нецензурный, но и вообще бранный колорит.
Его употребляют при обращении к любимой женщине и даже к ребенку, да еще с оттенком нежности. Вспоминается старый анекдот: русский пограничник видит польского коллегу на той стороне нейтральной полосы. «Слушай, -спрашивает он, - как по-польски «ж...а»?» «Дупа», - отвечает поляк. «Хм, - говорит наш, - ну, тоже красиво!»
Слово пришло из Восточной Польши, где оно такое же цензурное, как и в русском языке слово «попа». Но как все-таки это слово превратилось в ж...у? Просто в Восточной Польше звук «д» очень часто превращается а своеобразный звук «дз». Вероятно, в таком виде это слово и проникло к восточным славянам.
Забавно, кстати, что в древнерусском языке слово «задница» означало «наследство»!
Обратите внимание, возможно, Вам будет интересно узнать:
Объяснение:
