Наурыз мейрамы — ежелгі заманнан қалыптасқан жыл бастау мейрамы. Қазіргі күнтізбе бойынша (наурыздың 22) күн мен түннің теңесуі кезіне келеді. Көне парсы тілінде нава=жаңа + рәзаңһ=күн, «жаңа күн» мағынасында, қазіргі парсы тілінде де сол мағынамен қалған (но=жаңа + роуз=күн; мағынасы «жаңа күн»), яғни «жаңа жылды» (күн өсуін белгілеуі) білдіреді.Иранда, т.б.
2010 жылдың 10 мамырынан бастап Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас ассамблеясының 64-қарарына сәйкес 21 наурыз "Халықаралық Наурыз күні" болып аталып келеді.[1] Бас ассамблея өзінің берген түсініктемесінде "Наурызды көктем мерекесі ретінде 3000 жылдан бері Балқан түбегінде, Қара теңіз аймағында, Кавказда, Орта Азияда және Таяу Шығыста 300 миллион адам тойлап келе жатқандығын" мәлімдеді. Ал ҰНЕСЦО болса, 2009 жылдың 30 қыркүйегінде Наурыз мейрамын адамзаттың материалдық емес мәдени мұра тізіміне кіргізді.[2]
Қазақстанда Наурыз мейрамы үш күн: 21-23 наурыз аралығында аталып өтіледі (2010 жылдан бастап). Жалпы, Наурыз парсы, кавказ және түрік халықтарының арасында көктем мейрамы және жаңа жылдың басталуы ретінде тойланады. Ол Иранда 21 наурызда, Орталық Азия елдерінде және Әзірбайжанда, мемлекеттік мереке ретінде Тәжікстанда және Қазақстанда - 22 наурызда, Өзбекстан мен Түркияда 21 наурыз күні аталып өтіледі.
Территория Казахского ханства интересовала правителей Джунгарии. Ведь они хотели наладить торговые отношения с Россией, Сибирью и народами Средней Азии через казахские земли и контролировать торговые пути. Во-вторых, на юге Казахстана наблюдается хороший интерес к пастбищам и торгово-ремесленным центрам. В то же время они решили собирать налоги с населения.
В 1723 году союзник Джунгарии Цеван Рабдан направил свое войско в Казахстан. Он вел агрессивную войну против казахского народа. Противник атаковал с семи направлений. Первыми жертвами джунгарского нашествия стали казахи Семиречья и Иртыша. Нападение джунгаров было неожиданным. Поэтому казахам пришлось бросить все свое имущество и бежать. Джунгары захватили города Ташкент, Сайрам и Туркестан. Этот период (1723-1727 гг.) В казахской истории называется «Актабан шубырынды, Алкакол сулама». Большинство казахов переселились в Среднюю Азию (Самарканд, Бухара, Хива). В те годы песня «Моя страна - луна» была выпущена как символ трагедии. Автор - Кожаберген Жырау.
Казахи потеряли много пастбищ. Были разграблены города в Жетысу и Южном Казахстане. Также были приостановлены торговые отношения с соседними странами. По словам Шакарима Кудайбердиевича, две трети казахов погибли. Сейчас часть его порабощена. Народ очень голоден. Народ Казахского ханства бежал в соседние страны. (это переводил 40 мин)
