"Менің Дағыстаным" шығармасындағы ананың сөзімен келісесізбе?

Сарының, қары- арасында күнмен, шексіз даласыныңкенет орманның жасыл қабырғасы "шығады". Қырлар,жартастың ғажайыптың қатпарларының, тыныш"сиқырла-" көлдер, толық балықтар ал уже соң оныменвзору ашыл- шынымен тамаша аудан: алып атамзаманғы тал-шыбықтар, тастар. Бурабай немесе боровое- поистине сырлы және жұмбақ жер. "Бура" қазақша "түйе"означает. Осы кәрі аңыз туралы осы жерлерде тұр-түйеде тоқулы., не мында адамдар туралы ана таныпбар-, түйе тулпаром (қанатты бедеумен) түңілді және кКокшетау пику деген полетел, ақырында, от адамдардандеген құтқарыла, сияқты от надвигающегосясорлылықтан.

Бурабая аумағында археологтар қоланың заманыныңсайманының қоймасын кездестірді. Сол айғақта- туралыана, не Бурабай жерле- тек аушылар, бірақ жәнеегіншілермен және мал шаруашылықтарыммен болды.Мында емес ретті алтынның және кеннің алапасынадеген бар- скифские баулар өткен.

Бурабай материалдық мәдениеттің ескерткіштерімен асабай. Бірақ оның тамаша табиғаты әсерді кіші не біреулержасайды

однажды солнечным днём отдыхали на полянке три поросенка борька ,васька и афанаська. вдруг подул сильный ветер и унесло их понамочки в разные стороны.борька побежал в прво, васька ввлево, а афанаська прямо. так они и потерялись. встретил на своём пути борька белочку которая и показала дорогу назад, добрая была. ваське пришлось долго бродить пока шустрый зайчишка не привёл его назад на полянку. а афанасий до самого вечера просидел на берегу речкиб потому что его панамочку унесло прям в воду. сжалилась над ним только лягушка-квакушка . достала понамочку и провела до полянки. как были поросёнки рады видеть друг-друкга! каждый рассказывал о своём приключении!