Менің ана тілім – шексіз бай, шұрайлы, тегеуріні мықты тіл. Өйткені өмірдің алмастай қырын, абзал сырын түсіне білуіме басты себепкер - сол ана тілім! Мынау жарық дүниеге келгеннен бастап, ананың әлдиімен бойыма сіңіріп келе жатқан тілім мен үшін ең қастерлі, ең қымбат тіл. Ақын С.Торайғыров ана тілімді:
Ана тілім-ата-бабамыздан мирас болып келе жатқан баға жетпес мұра. Демек әр адам ана тілін көзінің қарашығындай қорғауға, оның тазалығын сақтауға тиіс. Амал не, туған тілімізді шұбарлап, басқа тілдің сөздерімен араластырып сөйлейтіндерді жиі көремін. Тіпті, туған тілінен безетін сорақыларды да, менсінбеушілікпен қарап, қазақша сөйлеуге ұялатындарды көргенде, белгілі орыс жазушысы К.Г.Паустовскийдің «Туған тіліне жаны ашымаған адам – жәндік» деген сөзі ойыма еріксіз оралады.
Сабақтардан кейін мен тез жиналып, үйге барамын. Бүгін әкем үйге ертерек келеді, сондықтан біздің отбасымыз бІрге кешкі ас ішеді. Осындай отбасылық ас ішу күнде болып жатпайды. Мен мектептен қайтамын. Сол кезде анам ас дайындап тұрады, ал менің сіңлім оған көмектеседі. Әкем жұмыстан келеді, біз кешкі ас ішуге отырамыз.
Кешкі ас үстінде біз тек тамақ ішпейміз, сонымен қатар әңгімелесеміз. Мен және менің қарындасым мектепте және күндіз не болғанын айтамыз. Әкем жұмысы жайында және тағы басқа қызықты оқиғаларды айтады. Анамды тыңдау -сондай қызық десеңші! Оның айтқан әңгімелері өте күлкілі. Кешкі ас шай ішумен аяқталады. Мен осындай кештерді ұнатамын. Олар- өте қызық, күлкілі. Бірақ кеш аяқталады. Мен жақсы көңіл күйде сабақ оқуға кірісемін. Жатарға аз уақыт қалса да, әйтеуір, бір нәрсе жасап үлгеремін.
