Қиял – шығармашылық бастауы.
Қиялдамайтын, арманға ерік бермейтін адам жоқ шығар. Қиял арқылы көптеген таңғажайып туындылар дүниеге келді. Адамдар қиялдау арқылы өзгелерден ерекшеленді. Тіпті қиял мен еңбегінің арқасында мақсаттарына жетеді ғой.
Қазақ халқы ауыз әдебиеті мұраларына өте бай. Соның ішінде қиял-ғажайып ертегі, аңыздар, жырлардың орны ерекше. Олар арқылы ата-бабамыздың ой жүйріктігін, қиялына куә боламыз. Мысалы, тау көтерген Толағай, үлкен көлді бір өзі тауысып іше алатын Көлтауысар, жүгірісі көз ілестірмес Желаяқ, Мерген, отқа салса жанбайтын, суға салса батпайтын, қылыш өтпейтін, жылдап емес, күн сайын өсетін батырлар бейнесі, олардың тұлпарларына тіл бітуі, тіпті үңгір алдында жатқан айдаһарды ептілігімен, өнерлігімен жеңіп шығуы - бәрі де халқымыздың қиял-ғажайып әлемі.
Для казахского народа Наурыз, так же как и для многих других, издревле считался началом перемен, к празднику готовились за несколько недель. В честь праздника люди заранее готовили яркие наряды или костюмы сказочных героев. Народ собирался на центральной площади селения и пускался в пляс. Веселье сопровождалось непрекращающимися песнями. Акыны соревновались в мастерстве слова. Не обходилось и без традиционных спортивных состязаний, таких как курес – казахская национальная борьба, тогыз кумалак – логическая настольная игра, байга – скачки по пересечённой местности на дистанции 5‒15 км. Как и на любой большой праздник, на Наурыз было принято накрывать богатый дастархан. До и после трапезы читались молитвы во имя предков. На праздничном столе обязательно должно быть Наурыз коже
