Тығыздық. Зат массасының осы зат көлеміне қатынасымен өлшене отырып, сол затты сипаттайтын өте маңызды физикалық қасиеттердің бірі.[1]
Заттың тығыздығын анықтау үшін міндетті түрде көлемдері 1 м3 немесе 1 см3 болатын денелерді жасаудың қажеттігі жоқ. Ол үшін алдымен тығыздығы анықталатын дененің массасы мен көлемін өлшеп алып, сонан соң массаны көлемге бөлсек болғаны. Сонда біз көлем бірлігіне сәйкес келетін массаны, яғни тығыздықты табамыз. Сонымен заттың тығыздығын табу үшін дененің массасын оның келеміне бөлу керек. Заттың тығыздығын - р, дененің массасын - m, оның көлемін - V әріптерімен белгіеді.
Зат тығыздығының бірлігі үшін бірліктердің Халықаралық жүйесінде (SI) килограмның метр кубқа қатынасы (кг/м3) алынған. Бұл - көлемі 1 м3 болатын, массасы 1 килограмға тең біртекті заттың тығыздығы. Есептеулер жүргізу кезінде тығыздықтың г/см3, т/м3сияқты басқа да бірліктері қолданылады.
Бұл, әсіресе, пішіні күрделі болып келетін денелердің көлемін есептеуге өте қолайлы.
Көп жағдайда бір дене тегі әртүрлі заттардан жасалады. Бұндай жағдайда р=m/V формуласы бойынша есептеулер жүргізе отырып, денені құрайтын материалдың орташа тығыздығы (ротр) табылады. Мысалы, кеменін негізгі бөлігі болаттан жасалғанымен, оның әртүрлі заттардан жасалған (ағаш, шыны, пластмасса, түсті металл, т. б.) бөліктері де бар.
Әсіресе, кеменің көп аумағын ауа толтырып тұрады. Міне, сондықтан кеменің орташа тығыздығы (р = 500 кг/м^3) судың тығыздығынан аз болады да, кеме суға батпайды . Ал бұл кеменің суда жүзуін қамтамасыз етеді.
Объяснение: тут ищи
ответ:
объяснение:
тут всё немного сложнее и, на самом деле, немного проще одновременно. "не использовать долгое время" - это с точки зрения эволюции вообще не аргумент. тут нужен аргумент посильнее. например, условия жизни резко изменились и вдруг оказалось, что "люди, у которых с рождения (важно: с рождения, в силу какой-то мутации! ) нет мизинца не только выживают, но и лучше размножаются" стало нашей реальностью. и так совпало, что на тот момент таких людей не два и не три, а такая ощутимая кучка. и при этом желательно, чтобы люди с мизинцами мёрли как мухи и имели ограниченный доступ к размножению. причём, всё должно стать именно жёстко: пять пальцев - не жилец, похоже; до репродуктивного возраста точно не доживёт.
вот в ходе такого мысленного эксперимента может сложиться так, что через некоторое время (тысячи лет? десятки тысяч? сколько поколений для этого потребуется? ) численность эти самых более приспособленных четырехпалых людей значительно возрастёт и в конце концов займёт господствующее положение. а старые-добрые пятипалые ещё будут некоторое время рождаться, что будет расцениваться как уродство, как тяжёлая доля и горе в семье. их будут дразнить в садиках и просто изводить в школах. и так будет ещё несколько десятков веков, пока гены неприспособленных пятипалых не потеряются окончательно среди прочно основавшемся четырёхпалом обществе.
а потом в школах уже пожилые и не талантливые учительницы на фоне плакатов "ориентирование в малых туманностях без гравитационного компаса" будут рассказывать, мол, дети, представляете, сто тысяч лет назад у наших предков, которые писали свои примитивные сообщения с клавиатур на намагниченные пластинки (представляете, какая дремучесть) и сидели безвылазно на своей земле, было пять пальцев. и девочка с первой парты такая тянет свою четырёхпалую ручку и спрашивает: "а им не было стыдно? " и будет не совсем понятно - за пятый палец или за хард-
