составьте кластер по данному тексту:
"по результатам исследований, проведенных в россии и сша, общая продуктивность восприятия экранного текста на 20-30% ниже, чем напечатанного на бумаге. воображение при таком чтении пассивно. поэтому возможности эмоционального, эстетического и аналитического чтения при работе с электронными текстами ограниченны."​

В мифах разных народов рассказывается, как человек произошел от животных. Например, в некоторых индейских племен Южной Америки существовал такой перевод: когда-то жили люди – животные, от которых потом пошли люди, звери и птицы. Поскольку в Америке различных племен индейцев было много, было и множество мифов. В одном из них рассказывается такая история о происхождении человека на земле. Давным-давно земля была населена бородатыми людьми, они были очень похожи на белых людей. В то время солнце и луна еще жили на земле как супруги. Солнце и луна, наблюдая войны людей, пошли на небо. А через некоторое время послали на землю большую красную звезду по имени Марс, перевоплотилась в великана. Марс уничтожил всех злых людей, а вместо них создал из глины новых мужчину и женщину.
У египтян в Африке и в шумеров в Азии также была версия о том, что человек был создан из глины богами для того, чтобы она послушно и без устали работала на них. У жителей Севера является предание о ворона, создал людей из камней, костей и травы. У народов Сибири и жителей Северной Америки сохранились мифы о медведе, от которого мы все ушли. Древние называли медведя «отец», «старый» или «мать», «бабушка ». Интересные мифы составили чукчи. Они верили, что человек возник из пыли.
А тунгусы считали, что первые люди возникли из чудесной большой рукавицы. Папуасы верили, что люди произошли от животных.
Индейцы одного из племен хранили сказания о том, что первые люди вылупились из яиц, которые отложил удивительный птица.
В Индии существует миф о том, что высшее божество Брахма создал Вселенную, а потом силой духа создал сыновей. их имена: Маричи, Атри, Ангирас, Пуластья, Пулаха, Крату, Дакша и Бхригу. Они стали родоначальниками богов и людей. Брахма также стал основателем человеческих родов.
В Китае хранят предание о прародительнице человечества богиню Нюйва. Нюйва – наполовину женщина, наполовину змея или дракон. Согласно древнего мифа, Нюйва порождала людей как бесформенную, нерасчлененность массу. Мифические герои помогали ей создавать людей, создавая части тела: Шанпянь – глаза и уши, Санлинь – руки. По поздней версии этого мифа, Нюйва лепила людей из глины. Она опускала в глиняную массу веревку, потом вытаскивала веревку вместе с налипшими комочками глины. С комочков, павших на землю, выходили люди, которые дали начало бедным родам. Знатные и богатые люди ушли от тех, кого Нюйва вылепила своими руками.
В Библии рассказано, что Бог создал человека на шестой день сотворения мира. Мужчина был создан по образу и подобию Бога. Бог дал ему имя Адам. Чтобы не Адам одинок, Бог взял у него одно ребро, из которого создал Еву – жену Адама. Адам и Ева стали прародителями человечества.

Объяснение:

Сақ мәдениеті — ерте темір дәуірінде Қазақстан мен оған жапсарлас өлкелерді мекендеген тайпалар қалдырған археологиялық ескерткіштер жиынтығы. Бұл тайпалардың тарихы бізге сақ атауы негізінде көне парсы және грек жазба деректерінен жеткен. Археологиялық зерттеулер Қазақстандағы Сақ мәдениеті жөнінде (б.з.б. 7 — 3 ғ-лар) неғұрлым толығырақ деректер береді. 1930 жылдардың соңында басталған зерттеу жұмыстары іс жүзінде 1946 жылдан кейін ғана кеңінен өрістеді. Жетісу, Төменгі Сырдария, Орталық, Солтүстік, Шығыс Қазақстанда Сақ мәдениеті ескерткіштері ашылды, көптеген қорымдар, ғұрыптық орындар, т.б. жәдігерлер қазылып, зерттелді. Жетісудағы Есік (Алтын адам) Бесшатыр обалары мен көптеген көмбелер, Сырдың төменгі ағысындағы Үйғарақ қорымы, Орталық және Солтүстік Қазақстандағы Тасмола мәдениетінің обалары, Шығыс Қазақстандағы Берел, Шілікті қорымдары, т.б. көптеген нысандар көне сақтардың тамаша ескерткіштері ретінде танымал. Кең байтақ аумақтарға тарағандықтан, әр өлкенің мәдениетін зерттеудің өзіндік жүйелері қалыптасқан.

Олардың жерлеу ғұрпы, мүліктік мәдениеттегі жергілікті ерекшеліктері мен өзара жақындығы да анықтала бастады. Беріге дейін сақтар тек қана бақташы, көшпелі тайпалар болған деген ескі көзқарастың әсерімен көп уақыт бойы бұлардың отырықшы орындары, яғни қоныстық мекендері зерттеулер аясынан тыс қалған. Ондаған жылдар бойы зерттелген жерлеу ескерткіштерімен (обалар) қатар, қазір жер-жерлерде сақ дәуірінің көптеген қоныстары да ашылды.

Талғар өңірінде ашылған 50-ге жуық қоныстың деректері мұнда сақ тайпалары егіншілікті де кеңінен өрістеткенін көрсетті. Қарқаралы өңіріндегі Қарақуыс, Едірей тауларымаңынан табылған 20-дан астам сақ қоныстары осы пікірді дәлелдей түседі. Мұндағы беткейлерде тау ықтасындарында орналасқан қоныстар кейінгі қазақ қыстауларына топографиялық тұрғыдан өте жақын орналасқан