Қазақ дүниетанымында адам бойындағы ең ұлы қасиет ар мен намыс. Адамды адам ететін де сол. Ар аяққа тапталса намыс көтеріледі. Намыс жоғалса ар да құрбан болмақ. Ұрпаққа «ар ілімін» оқыту керек деп өткен Шәкәрім неткен әулие дерсің.
Ар-ұждан әрбір адамның бойында бар. Бірақ қоршаған орта және ата-ананың тәрбиесіне байланысты кейбір адамдарда ғана ар-ұждандық сезім оянады.
Алайда “Өтіріктің арты – бір тұтам” деген мақал бар емес пе?! Сол өтіріктің бәрі бір күні ашылады да, «түймедей» болған нәрсе «түйедей» болуы мүмкін. Сол себепті де ащы болса да шындықты айту керек деп ойлаймын. Ал егер ол өтірік ашылмаса немесе айтқанға дейін сені өмір бойы ішкі жан-даусың, ар-ұжданың жегідей жеп жүреді.
Объяснение:
