Задание 1: Машинист грузового движения 10 разряда 3 класса Скворцов П.П. был уволен с работы за допущенный им прогул (п.6а ст.81 ТК РФ). Скворцов П.П. обратился в комиссию по тру-довым спорам, с о восстановлении на работе и компенсации вынужденного прогула со ссылкой на следующее. В связи с тем, что его грузовой локомотив был направлен на ремонт, начальник депо издал приказ о его временном переводе по причине ст.74 ТК РФ) на работы по уборке территории депо. В целях стимулирования труда работника, вследствие перевода, началь-ник депо издает приказ о сохранении за Скворцовым П.П. всех основных выплат, предусмотренных тарифной системой оплаты труда (часовая тарифная ставка 10 разряда, районный коэффициент, классность, оплата посещения тех. занятий), но до сведения работника данный приказ не был дове-ден. Считая, что такой перевод не является обоснованным, Скворцов отказался выполнять поручен-ную работу, за что и был уволен.

1. При каких условиях, и в каком порядке работник может быть временно переведен на дру-гую работу по причине Права или нет администрация (и почему), решая во о временном переводе Скворцов на другую работу и его увольнением?

3. Подлежит ли заявление Скворцова рассмотрению в комиссии по трудовым спорам?

4. В каком порядке могут изменяться условия трудового договора?

5. Сравните режим перемещения и перевода на другую работу.

6.Какие виды мотивации труда работника использованы администрацией?

Задание 2: Рассчитайте заработок машиниста локомотива 9-го разряда, труд которого оплачивается по повременно-премиальной системе. Машинист локомотива отработал 160 ч.; до-плата за работу в ночное время – 13,33%; доплата за работу в праздничные дни- 3,3%; премия -65%.

Задание 3: Корреспонденция в вашем подразделении отрабатывается неточно и недоста-точно надежно. Как вы поступите? Объясните ваши действия.

Азаматтық қоғам – саяси үкіметке тәуелсіз жұмыс істейтін және оған ықпал жасауға қабілетті әлеуметтік қатынастар мен институттар жиынтығы; дербес жеке адамдар мен әлеуметтік субъектілер қоғамдастығы. Қандай да болмасын қоғамдық мәні бар идеяларды қабылдау қашанда сұхбатты, яғни сұхбаттасушы жақтардың түрлі көзқарастарын және маңызды тепе-теңдігін білдіреді. Ешкім ешкімге өз түсінігін мойындатуды да, ешкім ешкімді дәлме-дәл қайталауды да мақсат етпейді. Идеялар белгілі қоғамның, әлеуметтік дамудың талаптарына сәйкес келетіндіктен қабыл алынады. Сондай идеялардың қатарына азаматтық қоғам идеясы жатады. Азаматтық қоғам туралы әр түрлі көзқарастар, әр түрлі бағдарлар бар. Қазірде азаматтық қоғамның жалпыға бірдей ортақ анықтамасы жоқ. Дегенмен әлемдік әлеуметтік-философиялық ғылымда бұл феноменді зерттеудің екі түрлі бабы бар. Біріншісі азаматтық қоғамды әлеуметтік әмбебап категория ретінде қарастырады. Бұл ұғымға олар мемлекетке, өкімет құрылымдарына қарама-қарсы қойылған қоғамдық қарым-қатынастардың бүкіл жиынтығын сыйғызады. Екіншілері азаматтық қоғам ұғымының мағынасына шынайы батыстық феноменді жатқызады да, оны буржуазиялық (нарықтық- демократиялық) қарым-қатынастардың қалыптасуымен байланыстырады. Азаматтық қоғам деп адамның жеке тұлғасының және бейресми, мемлекеттік емес қоғамдық ұйымдардың дамуына қолайлы жағдай туғызатын әлеуметтік тәртіп түрін айтады. Аталған мемлекеттік емес ұйымдардың іс-әрекеті арқылы ғана жеке адам социумның, әлеуметтің даму жолына әсерін тигізе алады. Сондықтан да азаматтық қоғамды коммуникацияның, қарым-қатынастың өзіндік ерекше формасы деп қарастырса да болғандай, себебі азаматтық қоғам арқылы мемлекет пен азамат арасындағы сұхбат жүзеге асады. Азаматтық қоғам үкімет, билік құрылымдарынан тысқары жатқан әлеуметтік байланысты танытады. Азаматтық қоғам аса дамыған экономикалық, мәдени, саяси, құқықтық қарым-қатынастар болуын талап етеді. Егер біз мемлекетті билік институты, бақылау және жазалау көзі ретінде қарастыратын болсақ, онда азаматтық қоғамды оған қарама-қарсы құрылым ретінде абсолютті еркіндік — анархия деп түсіну дұрыс емес. Шындығында әлеуметтік біртұтастықты қалыптастыратын осы екі бөлік бірін-бірі толықтыра отырып өмір сүреді. Мемлекетсіз азаматтық қоғам жоқ. Онсыз ретсіздік, төртіпсіздік, хаос, ұйымдаспағандық, ыдырау ғана мүмкін. Және де, керісінше, дамымаған азаматтық қоғамсыз демократиялық, құқықтық мемлекет те жоқ, тек зорлық-зомбылық, басыбайлық, тирания ғана бар. Азаматтық қоғамның пайда болуын іс-әрекеттің субъектісі ретіндегі азаматтың пайда болуымен байланыстыратын көзқарастар да жоқ емес. Азамат белгілі құқықтар мен міндеттерге ие болған іс-әрекет субъектісі. Азаматтық қоғамды осы тұрғыдан түсіндірудің бастамасы антикалық полис феноменімен байланысты. Азаматтық қоғам - ол жеке тұлғаның негiзгi құқықтыры мен еркiндiктерi заң жүзiнде қамтамасыз етiлетiн және саяси қорғалатын, мемлекеттен тыс қатынастар саласы үйлесiмдi дaмығaн қoғaм. Оны iшкiмемлекеттiк қaтынacтapдың дамуына ықпал жасайтын адамдар топтарының ұйымдасқан әpeкeтi ретiнде де aнықтayғa болады. Қoғaм мүдделерiне бағытталған азаматтық бастама азаматтық қoғaмның маңызды белгiсi болып табылады. Дамыған демократиялық мемлекеттер, сонымен қатар өркендеген азаматтық қoғaмaдap да болып табылады. Сонымен бiрге азаматтық қoғaмның дамуына бағытталған түрлi әлеуметтiк топтардың немесе жеке азаматтардың бастамалары (азаматтық бастамалар аталынатын) мемлекет арқылы қабылданады және оны жетiлдiре түceді. Дамушы және «өтпелi экономика» мемлекеттерiне жататын елдерде жағдай бiршама басқаша. Coңғылары азаматтық бастамалар мемлекет құрылысының тiкелей мiндеттерi шектерiнен шығып кeтyiнe байланысты азаматтық бастамаларға күдікпен қарайды.[1]

Правово́е регули́рование — процесс целенаправленного воздействия государства на общественные отношения при специальных юридических средств и методов, которые направлены на их стабилизацию и упорядочивание.

Правовое регулирование является одним из составных элементов правового воздействия, которое по содержанию намного шире его и включает в себя не только целенаправленную деятельность по упорядочиванию общественных отношений, но и косвенное воздействие правовых средств и методов на субъектов непосредственно не подпадающих под правовое регулирование.

В предмет правового регулирования входят устойчивые однородные общественные отношения, которые нуждаются в упорядочивании при специальных правовых средств и методов. Поскольку посредством права невозможно урегулировать практически все социальные связи членов общества, законодателем всегда достаточно точно определяется сфера такого регулирования и условные границы (пределы) правового вмешательства в социальную жизнь общества.

Правовое регулирование имеет определённые стадии, при этом для каждой стадии характерен свой набор специальных юридических средств, которые в совокупности образуют механизм правового регулирования.