ответ:Во все времена люди пытались узнать, как они появились на Земле и как выглядел первозданный мир — без людей. Представления о рождении первого человека отражены в мифах и легендах большинства народов. Древние славяне верили, что первый человек — это сын Матери-Сырой-Земли и «вечно юного, вечно радостного светлого Яра». От золотой молнии Ярилы в его голове зародился разум, и научился человек «вещему слову, речи крылатой». Подарил отец — Ярило — своему сыну и Огонь для поддержания тепла и приготовления пищи. В мифах Древней Индии также утверждается, что человек, как и вся жизнь на земле, появился не без вмешательства высших сил. Прародитель Брахма, родившийся из Золотого Яйца, создал Вселенную: «утвердил землю среди вод, и создал страны света, и положил начало времени». Однако радости от своего творения не чувствовал Брахма, потому что «тот, кто пребывает один, не знает радости». И решил творец оставить после себя потомство, и от его сыновей произошли не только люди, но и боги и демоны, исполины и чудовища, птицы и животные. Читая мифы древних народов и сравнивая их с представлениями современных религий, невозможно не поверить, что в каждом человеке есть божья искра. А это означает, что настоящее предназначение человека — творить и создавать, делая нашу землю еще прекраснее.
Allәрвакыт кешеләр, алар Earthирдә ничек барлыкка килгәннәрен һәм беренче дөньяның нинди булуын ачыкларга тырыштылар - кешеләрсез. Беренче кешенең туу идеясе күпчелек халык мифларында һәм легендаларында чагыла. Борынгы славяннар беренче кеше Ана-Чим-Earthир улы һәм "мәңге яшь, мәңге шатлыклы Яр" дип саныйлар. Яриланың алтын яшененнән аның башында акыл туды, һәм кеше "пәйгамбәрлек сүз, канатлы сөйләм" өйрәнде. Әтисе - Ярило - улына һәм Утына җылы һәм пешерү өчен бирде. Борынгы Indiaиндстан мифларында шулай ук әйтелгәнчә, кеше, җирдәге барлык тереклек кебек, югары көчләр катнашмыйча күренмәгән. Алтын йомыркадан туган токымлы Брахма Галәмне барлыкка китерде: "Ул җирне су арасында урнаштырды, дөнья илләрен барлыкка китерде һәм вакытка нигез салды." Ләкин, Брахма үзенең иҗатының шатлыгын тоймады, чөнки "ялгыз кеше шатлыкны белми". Иҗат итүче токым калдырырга булды, кешеләр генә түгел, аллалар һәм җеннәр, гигантлар һәм хайваннар, кошлар һәм хайваннар аның улларыннан. Борынгы халык мифларын уку һәм аларны хәзерге дин идеялары белән чагыштыру, һәр кешедә илаһи очкын барлыгына ышанып булмый. Димәк, кешенең чын максаты - җиребезне тагын да матуррак итеп ясау һәм булдыру.
Объяснение:
