ОЧЕНЬ Чим варіація відрізняється від сонати?

Киевский князь Светозар празднует свадьбу дочери Людмилы и славного витязя Руслана. Вещий певец Баян поёт о героическом затем его мысль обращается к новобрачным: их ждут суровые дни. Людмила клянётся в любви своему избраннику – в этом залог её счастья с Русланом. Баян запевает другую песнь – о великом певце, который сохранит для потомков историю Людмилы и Руслана. На фоне торжественных звучаний оркестра и хора арфой и фортепиано имитируются переборы струн гуслей Баяна, с достоинством открывающего свадебный пир песней «Дела давно минувших дней» . Ему вторит мужской хор, напев которого эпически суров. После хора-славления молодых звучит вторая песня Баяна «Есть пустынный край» , вновь обрамляемая радостным хором «Светлому князю и здравье и слава».

Қара өлең - қазақтың ежелгі өлең түрі.Қара өлең әнге салып айтуға ыңғайлы. Әннің ырғақ ерекшеліктеріне қарай өлең жолдарындағы бунақтар орнын ауыстырып отырады. Әр шумақта жеке ой жатады. Мұндай ой жеңіл әзіл-оспақтан бастап, өмірдің мәні мен сәнін, ел қамы мен халық тағдырын қамтиды. Өлеңнің алғашқы екі жолындағы ой соңғы жолдардағы негізгі ойға қызмет етеді. Қара өлең көне заманнан бастау алып, тереңге тамыр байлаған. Оның үлгілері "Оғызнамада" (9 ғ.), Ж.Баласағұнидің "Құтадғу білігінде" (11 ғ.), М.Қашқаридың "Диуани лұғат ат-түркінде" (11 ғ.), А.Иүгінекидің "Ақиқат сыйында" (12 ғ.) кездеседі.

Сипаты жағынан орыстың "частушкасына", тәжіктін "ашуласына", латыштың "дайнасына", шығыс халықтарының "бәйіті" мен "ғазалына", өзбектің "қошығына" ұқсас. Қазіргі қазақ поэзиясында қара өлең үлгісі кең тараған.[1]