Укажите на координатной оси точки: -3,2; -3,1; -3; -2,9; -2,

Will nicht zu sly und verunreinigen SieEntweihen meine Meinung und auf Sie VertrauenIch möchte nur zu brechen, diese KroneAber es ist schwer, wenn ich mich so schlapp und
Du bist so zynischNarcissistic cannibalHab mich bringen, zurück von den Toten
Manchmal hasse ichDas Leben, das ich gemachtAlles ist falsch, jedes malDrücken Sie auf, ich kann nicht entkommenAlles, was kommt, mein WegVerfolgt mich nehmen, es ist süß ZeitHalten, ich bin verloren im DunstKämpfen, das Leben bis zum Ende meiner Tage
Will nicht unhöflich sein, aber ich mussNichts ist gut über die Hölle, du mein durchIch muss nur schauen Sie sich umDas Licht sehen, der gekommen ist, ungebundenes
Du bist so zynischNarcissistic cannibalHab mich bringen, zurück von den Toten
Manchmal hasse ichDas Leben, das ich gemachtAlles ist falsch, jedes malDrücken Sie auf, ich kann nicht entkommenAlles, was kommt, mein WegVerfolgt mich nehmen, es ist süß Zeit
Manchmal hasse ichDas Leben, das ich gemachtAlles falsch zu jeder ZeitDrücken Sie auf, ich kann nicht entkommenAlles, was kommt, mein WegVerfolgt mich nehmen, es ist süß ZeitHalten, ich bin verloren im DunstKämpfen, das Leben bis zum Ende meiner TageHalten, ich bin verloren im DunstKämpfen, das Leben bis zum Ende meiner Tage

Вайна пакінула крывавы след у гісторыі нашага народа, у кожнай сям’і, у чалавечых лёсах. Бяда не абышла і тых, хто вярнуўся дадому з крывавых палёў вайны. Многія памерлі ад франтавых ран, засталіся інвалідамі. Вайна пакінула меткі на кожным пакаленні. Але не гасне памяць пра яе жудасныя і гераічныя падзеі, не сціхае боль, не затуманьваецца слава подзвігу нашага народа. З пакалення ў пакаленне перадаецца эстафета гэтай памяці.

З цягам часу ў людзей знікае з памяці такое слова як “вайна”. Так, гэта было ўжо амаль 70 гадоў таму, зараз усё зусім інакш. Але дзякуючы чаму? Усе гэта дзякуючы тым, у каго хапіла мужнасці, стойкасці і адвагі, каб процістаяць ворагу. Людзі не задумваліся, што рызыкуюць сваім жыццём. Яны проста аддана ішлі абараняць сваю зямлю, сваю Радзіму. Абаронцы ўсяе Беларусі падаравалі нам светлае і чыстае неба над галавой, яснае сонейка, а галоўнае – спакойнае і мірнае жыццё. Але ўсё адно – не трэба забываць пра такія страшэнныя падзеі як вайна. Калі не забывацца на сваё яно не павінна паўтарыцца. А як жа даведацца, што было тады, у часы вайны? На жаль, рэальных сведкаў тых падзей з кожным годам становіцца ўсе менш і менш. Скора ўвогуле не застанецца ні ўдзельнікаў, ні сведкаў Вялікай Айчыннай вайны. А хто данясе да нас ваенную гісторыю, хто раскажа праўду – як яно было на самой справе? Адно я  магу сказаць упэўнена: не горш за людзей нам распавядаюць кнігі. Яны – адны з лепшых крыніц інфармацыі. Літаратура, асабліва беларуская, багатая на творы, прысвечаныя Вялікай Айчыннай вайне. Нават ёсць пакаленні пісьменнікаў і паэтаў, маладосць якіх прыпала на час той жудаснай трагедыі. Ім была адзначана вялікая роля – абараняць Радзіму. Акрамя таго, яны яшчэ іпакінулі наступным пакаленням вялікае і неацэннае багацце – сваю гісторыю.

Вайна ва ўсіх звязана з цяжкімі ўспамінамі – хтосьці загубіў сям’ю, хтосьці – проста блізкага чалавека. Але ўсё гэта прынесла вялікія пакуты. Цяжка слухаць, як пакутавалі мірныя жыхары. Даводзілася хавацца ў лесе, баяцца кожнага шораху, змагацца з голадам і суровымі марознымі зімамі. Цяжкі час – цяжкае і жыццё.

Я жыву пад мірным небам, не ведаючы клопату і бяды.  Я не бачыла вайны, але я ведаю, як цяжка прыходзілася людзям у той час. Мы пажыццёва абавязаны тым, хто такое жыццё нам адваяваў. Шануйце сваё жыццё, бо за яго было аддадзена шмат чалавечых душ. А памяць аб героях Вялікай Айчыннай  вайны не згасне ніколі!