2544 ПОДИЛИТЬ НА 53 В СТОЛБИК

Кыюлык һәрвакыт воспевалась бу песнях, һәм рассказах. Кыюлык - бик яхшы сыйфат. Кыю кеше хөрмәт итә һәм равняются аңа. Кыюлык минем өчен - бу решительность һәм сугышта күрсәткән батырлыгы. Этносларга кеше куркырга мөмкин, тик ул кыю рәвештә көрәшә үзләренең страхами һәм отважно башкара үз эшен. Күп кенә рус сказках турында әйтелә кыю геройлары, җиңүче командалар вражью керде. Тик кыю булырга мөмкин генә түгел, геройлары. Кыю һәр кеше батыр була ала. Кыю кешегә әверелә яклап калырга тырыштым, ярдәм итеп өлкәннәргә яки гади генә сөйләгәндә, дөреслекне, башкаларга. Противоположное әйтү батырлык - трусость. Трусливый кеше түгел коткарыр слабого түгел, дөреслекне әйтер. Кыю түгел туа, кыю булалар

Табигать күренешләре, ел фасыллары 
* Өй башына утырган, 
Җир йөзен нуры белән тутырган. 
(Кояш) 
* Ул булса, көн була. 
Ул булмаса, төн була. 
(Кояш) 
* Лампа түгел − яктырта, 
Мич түгел − җылыта. 
(Кояш) 
* Тау башында җәүһәр таш, 
Аңа туры караган кешенең күзе яшь, 
Аны тапкан кешегә йөз егерме яшь. 
(Кояш) 
* Егет егетлеген итә, 
Елмаеп боз эретә. 
(Кояш) 
* Зур палас, 
Төбендә − йомры калач. 
(Күк, ай) 
* Нәрсә төнне яктырта, 
Нәрсә яна − яндырмый? 
(Кояш, ай) 
* Иртән чыга, 
Кичен югала, 
Аның урынына 
Энесе кала. 
(Кояш, ай) 
* Алтын китте, көмеш килде. 
(Кояш, ай) 
* Өй өстеңдә ярты күмәч. 
(Ай) 
* Үзе урак, үзенең теше юк. 
(Ай) 
* Өй артында − ак калач. 
(Ай) 
* Төнлә калка, көндез ята. 
(Ай) 
* Мич тулы пәрәмәч, 
Уртасында − бер калач. 
(Ай, йолдызлар) 
* Мең шырпыга бер лампа. 
(Ай) 
* Ярты телем ипи 
Бөтен дөньяга җиткән. 
(Ай) 
* Бер көтүче мең сарык көтә. 
(Ай, йолдызлар) 
* Җәүһәр сиптем, җиргә төшми, 
Алыйм дисәм, буем җитми. 
(Йолдызлар) 
* Берсе чәчә, берсе эчә, берсе үсә. 
(Болыт, җир, үлән) 
* Ишектән керер, түргә менеп утырыр. 
(Суык) 
* Аяксыз-кулсыз рәсем ясый. 
(Суык) 
* Аягы юк, кулы юк, 
Тәрәзәгә гөл ясый. 
(Суык) 
* Үзе шушында, үзе беленми; 
Тынга беленә, күзгә күренми. 
(Һава) 
* Ипи түгел, су түгел, 
Авыр түгел, аз түгел, 
Ансыз яшәү мөмкин түгел. 
(Һава) 
* Аягы юк - качадыр, канаты юк - очадыр. 
(Төтен) 
* Мич эчендә кара мәче. 
(Төтен) 
* Алтын капка ябыла, 
Көмеш капка ачыла, 
Мәрди бабай кычкыра, 
Үлгән кеше терелә. 
(Кояш чыга, ай бата, әтәч кычкыра, кешеләр йокыдан тора) 
* Тау аркылы ук аттым, 
Аткан угым югалттым. 
(Йолдыз атылу) 
* Сыр-сыр сыры бар, 
Алты төрле нуры бар, 
Җиде кат күккә юлы бар. 
(Салават күпере) 
* Урманда урынсыз, 
Кырда койрыксыз. 
(Җил) 
* Кулсыз-аяксыз тәрәзә кага. 
(Җил) 
* Аягы юк, кулы юк, 
Сөйләшергә теле юк, 
Кояш кебек нуры юк, 
Күрергә күзе юк, 
Һич җитмәгән җире юк. 
(Җил) 
* Үзе ямьсез ыжгыра, 
Кар буранын туздыра. 
(Буран) 
* Йон түшәгем ертылды, 
Бөтен дөнья йон булды. 
(Буран) 
* Котыра да үкерә, 
Бөтен җирне тутыра. 
(Буран) 
* У-у, улыйдыр, 
Йоннан бура бурыйдыр, 
Койма белән урыйдыр. 
(Буран) 
* Кышын ята таштай, 
Язын чаба аттай. 
(Боз) 
* Көзен туа, язын үлә. 
(Боз) 
* Утта янмый, 
Суда батмый. 
(Боз) 
* Тышка куйдым − таш булды, 
Өйгә керттем − су булды. 
Инде нихәл итәем, 
Утка куйсам − бу булды. 
(Боз) 
* Суык булса тик ята, 
Һичбер сүз дәшми, 
Каты салкын кышларда да 
Сабыр итә. 
Яз башында көн җылынгач 
Йөгерә башлый, 
Бик эсседә канатлана, 
Очып китә. 
(Кар) 
* Чит-чите − таллык, 
Уртасы − сазлык; 
Керсәң − батарсың, 
Чыгалмый ятарсың. 
(Күл)