Увертю́ра (фр. ouverture, от лат. apertura — открытие, начало) — инструментальное вступление к театральному спектаклю, чаще музыкальному (опере, балету,оперетте), но иногда и к драматическому, а также к вокально-инструментальным произведениям — кантатам и ораториям или к инструментальным пьесам сюитноготипа. Начиная с XX века такого рода музыкальные вступления нередко предваряют и кинофильмы[1].
Особой разновидностью увертюры является жанр симфонической музыки — концертная пьеса, исторически также связанная с музыкальным театром[1].
Әріпті кім ойлап тапты?
Ежелгі адамдар қандай да бір хабарламаны беру үшін суреттерді пайдаланған. Ғалымдар олардың қолымен салынған өте көп бейнелерді тапты. Бұл суреттерде адам өз өміріндегі әртүрлі оқиғаларды көрсетуге тырысқан. Уақыт өте келе адамдар суреттерден әліпби жасай бастады. Ежелгі египеттіктерде әрбір сурет бір сөздің мағынасын берді. Мысалы, күннің суреті тұрса – «күн» деп, аяқтың суреті болса – «келе жатырмын» немесе «кетіп барамын» деп оқы немесе «тезірек кел» дегені ме екен...Қысқасы, мұндай әліпби пайдалануға ыңғайсыз болды. Ақырындап суреттерді белгілер ауыстыра бастады. Ал 4 мың жыл бұрын әріптерден құралған әліпби пайда болды. Біртіндеп бұл әліпби ежелгі финикиялықтарға, одан кейін Ежелгі Грецияға, сосын Ежелгі Рим, Болгарияға, одан жерден Руське жетеді. Бұл 1 мың жыл бұрын болған еді.
