я вырашыла пагуляць разам са сваімі сябрамі. мы так захоплена размаўлялі адзін з адным, што нават і не заўважылі, як звыклае блакітнае неба пацямнела, стала нейкім грозным, цяжкім. сонца схавалася за велізарнай чорнай хмарай. але ўсё гэта я ўбачыла толькі тады, калі адчула на скуры халоднае
дакрананне звычайна ласкавага ветру. пачуўся аглушальны гром. аднекуль здалёку яму паўтараў іншы, не менш грозны раскаты. зусім побач бліснула маланка, разрэзалі пацямнелае неба, як востры нож. мы стрымгалоў кінуліся да мяне дадому, баючыся такога буйства прыроды. і не паспелі
