Адамның өз Отаны жөніндегі ыстық ұғымы әрдайым оның кіндік кескен, ананың ақ сүтін емген, өскен жеріне байланысты. Отан, міне, осылардан басталады. Бала күнінен етене таныс туған жер көріністері адамның есінен ешуақытта кетпейді, көз алдында тұрады. Кеудеңде жаның тұрғанда оны ешкімге беруге болмайды. Туған табиғаттың сұлулығын, адам ісінің адалдығын сезінбейінше, азаматтық сезім бола бермейді.
Отанды сүю ұғымы туған табиғатқа, отбасына, мектепке, достарына, кітапқа, суретшілер шығармаларына, өз ісіне, біздің халықтың мүддесін өтеп отырған тамаша және ұлы игіліктің бәріне деген сүйіспеншілікті қамтиды. Отанды сүюге тәрбиелеу деген сөз бұл балалардың патриоттық сезімін тәрбиелеу дегенге саяды. Патриотизмді тәрбиелеу ісінде ұсақ-түйек болмайды. Біздер ағаштарға, гүлдерге, үй-ішінің тыныштығына деген талпынысымызды балаға дарытпай тұрып, Отанға деген сүйіспеншілікті тәрбиелей алмаймыз. Айналасындағы адамдарды - құрбы-құрдастарын, үлкендерді құрметтеуді тәрбиелемес бұрын, халыққа деген сүйіспеншілікті тәрбиелеу мүмкін емес.
Отанды сүю дегеннің не екені жөнінде ойланған мектеп оқушысының жүрек жалыны соғыс жылдарына соқпай кете алмайды. Соңғы зеңбірек дүркінінің атылғанына жетпіс жылға жуық уақыт өткен қазіргі күндердің өзінде бүкіл ел өміріндегі сол оқиғаға жастардың зор ықылас қойып отырғаны неліктен? Мұның себебі, әр адам өзінің өсіп-жетілуі жолында рухани дамудың биік шыңына көтерілгендерді өнеге тұтады. Еліміздің Ұлы Отан соғысындағы ерлігі - тап осындай биік шың, адамгершілік компасы, жаңа ұрпақтардың өзін-өзі тәрбиелеуі үшін үлгі-өнеге. Бұл күнгі жігіттер мен қыздарға Ұлы Отан соғысының батырлары мәрмар тастан соғылған адамдардай аңыз болып көрінеді. Бұл түсінікті де, өйткені олардың ерліктері аңызға барабар. Олар артындағы ұрпақтың қамы үшін өз үлесін жомарттықпен қосқандар. Отан алдындағы аса маңызды жауапкершілік эстафетасын бүгінгі жастарға берген адамдар.
Відповідь:
Основной темой произведения являются размышления писателя о чувстве человеческого сострадания к ближнему к чудодейственному исцелению от тяжелых недугов.
Главными персонажами рассказа представлены старушка по имени Баба Дуня, пережившая все тяготы и лишения страшного военного времени, серьезно повредившие ее немолодую психику, и ее внук Гриша, мальчик подросткового возраста.
Бабушка является деревенской жительницей, не любящей навещать родных, живущих в городских условиях, поскольку Бабу Дуню по ночам мучают кошмарные сны, во время которых пожилая женщина громко кричит, стонет и зовет на
Близкие предпринимают попытки излечить бабушку от психического расстройства, обращаясь к различным докторам, приобретая необходимые лекарства, но это не приносит несчастной старушке избавления от болезни. В течение дня бабушка, хлопоча по хозяйству, забывает об ужасах войны, но с наступлением ночи болезненные воспоминания снова настигают ее во сне.
На летние каникулы Баба Дуня с нетерпением ожидает приезда любимого внука, который предупрежден о бабушкином недуге родными, советующими Грише в случае кошмарных снов женщины выводить ее из этого состояния путем пробуждения.
Ночью мальчик слышит болезненный бред бабушки, но не решается разбудить ее, а старательно пытается понять какие воспоминания мучают любимую Бабу Дуню. Из стонов и криков старушки Гриши понимает, что в военное время у бабушки теряются драгоценные хлебные талоны и от страха приближения голодной смерти женщина теряет рассудок и понимание происходящего. В душе мальчика просыпается искренняя жалость к родному человеку, проникшись тем ощущения горя и ужаса, которые испытала его бабуля.
Гриша вступает в беседу со спящей бабушкой и ей советами отыскать ценные карточки на хлеб, тем самым успокоив несчастную больную.
Проведя всю ночь у постели улыбающейся во сне Бабы Дуни, внук неосознанно, проявив истинные чувства сострадания и милосердия, исцелил собственную бабушку от мучительных ежедневных снов, в которых женщина раз от раза переживала немыслимые страдания.
Повествуя в рассказе о бессонной ночи, проведенной внуком с больной бабушкой, писатель акцентирует внимание на проблемах людей, переживших ужасы войны, нуждающихся в сочувствии, понимании, милосердии, доброте, любви и заботе окружающих.