I. "Няхай той час, што згінуць мусіў... Хоць толькі ў песні ажыве." II. "Над быстрым Днепрам, дзе сягоння Стаяць Магілева муры, Драмала пушча ў сотні гоняў..." III. "Асілкаў шмат было на свеце, Быў шмат дужэйшы наш народ. Дзіцём нясці ўжо мог калоду, Якой трох сталых - не маглі." IV. "Пасля і самі не спазналі, Як палюбіліся яны." V. "Ані спакою, ні прыстання Не меў ён з гэтаю бядой." VI. "О, шмат прыгожанькіх дзяўчатаў Старонцы нашай Бог прыдбаў!" VII. "І наш Машэка, у жальбе Па ненаглядненькай дзяўчыне, Паплыў з плытамі ў край чужы..." VIII. "Аджыць агнём яе вачэй, Бо гэткіх вочак на ўсім свеце Ён не сустрэў ані ў аднэй." IX. "Але не скрыці ад нікога Нам крыўды цэлай грамады!" X. "Як грозны быў, дык стаў ліслівы, Пачаў к дзяўчыне падсядаць..." XI. "Сама к бядзе пайшла сваей, Звязаўшы дружбай сябе з ямай..." XII. "Расла ў ім помста, як змяя, - І сам, як гадзіна, ў ёй віўся, Ў жыцці не бачачы пуцця." XIII. "Крыві б пусціў, здаецца, рэкі І ў іх бы з крыўдай сваёй лёг." XIV. "Крывавы суд тварыў, караў; Абезгалоўлены ахвяры З сабою ў пушчы забіраў." XV. "І дзіва дзіў: рука самлела, Слязамі вочы залілісь... Наталька тут яго сядзела..." XVI. "Ў яе ўтануў даўнейшай ласцы, Ёй пакарыўся без баю." XVII. "Зрабіць надумала сваё - За кроў пралітую крывёю Яму яго забраць жыццё." XVIII. "Прынесла добрыя ўсім весці, Што ўжо разбойніка няма; Яе віталі добрай чэсцю..." XIX. "Знаць, што вялікую меў сілу, «Магілай Льва» народ назваў." XX. "І горад вырас, як з зямлі, Яго Магілевам назвалі, Бо йнакш прыдумаць не маглі."
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
