Мне не забыць суть песні Той давняе вясны, На Мурамскай дарожцы Стаялі тры сасны. Цяпер магу прызнацца, Тады пачаў кахаць, Цябе з ніякай кветкай Не мог я параўнаць. Александрына, цяпер прышла зіма, Александрына, шукаю я – няма, Александрына, ты с песней, ты цвела, Александрына, якою ты была! Сказаць, што васілёчак, Дык фарба ў ім адна. Сказаць, што ты лілея, Сцюдзёная ж яна. Сказаць, што ты званочак, Ды ўсіх жа мала іх. Такою ты здалася Ў сямнадцаць год маіх.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
