Апошні раз заломіць рукі
Маланка ў хмарнай вышыні.
Расой асыпаліся гукі
Безжаўруковай цішыні.
Як хораша зiмою
гуляць нам у двары.
вакол, куды не глянеш,
бялюткі снег ляжыць.
Нам весела з сябрамі
катацца на санях
и падаць у снег халодны
зусім не страшна нам.
Снег крыштальны аж ірдзее.
Прыпяць жмурыцца ў агні.
І Палессе маладзее
Ў першароднай светлыні.
