Ярославна утром плачет в Путивле на стене, причитая: «О ветр, ветрило! Зачем, господине, так сильно веешь! Зачем мчишь вражьи стрелы на своих легких крыльях на воинов моей лады?
«Братие и дружино! Луце ж бы потяту быти, неже полонену быти.
Когда сокол к гнезду летит — соколенка расстреляем своими золочеными стрелами.
Тяжко русской земле без Игоря. Солнце светится на небесах — Игорь князь в Русской земле.
Уже не вижу могущества моего сильного, богат
«Хощу бо, – рече, – копие приломити
А всядем, братие, на свои борзыя комони, да позрим синего Дону!»
Тяжко ведь голове без плеч, горе и телу без головы.
Шортанбай Түркістан жерінде Қаратауды жайлаған шаруа Қанайдың отбасында
дүниеге келген. Жас шағынан мұсылманша оқып замандастары қатарлы білім алғанШортанбай – өз заманының жалынды ақыны, ақылгөй шешен жырауы. Өзі өмір кешкен замана шындығын барлық көрінісімен айқын да дәл бейнелеп, әлеуметтік маңызы зор шығармалар жазды. Шортанбай шығармашылығы XIX ғасырдағы қазақ өмірінің айнасы, әсіресе, кедей-кепшік, момын шаруаларының тұрмыс тіршілігінің шынайы куәгері.Шортанбайдың шығармалары өткен ғасырдың соңғы ширегіне кейбір жинақтарда баспа бетін көре бастады. 1882 жылдардан бастап, өлең, толғаулары жинақталып, бөлек кітап көлемінде жарық көреді. Көрсетілген жинақтарға ақынның «Тар заман», «Опасыз жалған», «Байды құдай атқаны», «Атамыз Адам пайғамбар», «Өсиет-насихат сөздер», «Айттым сәлем», «Асан қожаға», т.б. енген.
(егер саған көмек бере алсам " лучший ответ " деп қойшы )
