Центральное месца ў камедыі займае вобраз Гарлахвацкага: Я, Гарлахвацки, двурушнік, дэмагог, авантурыст, самазванец у навуцы, які імкнецца выкарастаць службовае становішча ў сваіх шкодных мэтах. Абапіраючыся на паслугі пляткара і падхаліма Зелкіна, карыстаючыся баязлівасцю Тулягі, дабратой і даверлівасцю Чарнавуса, я, Гарлахвацкі, імкнуся пралезці ў вучоныя. Для гэтага я хачу стварыць у інстытуце атмасферу падазронасці і недаверу, выкарыстоўваю разнастайныя сродкі і прыемы, каб дасягнуць свайго. Шантаж і паклеп, начальніцкі вокрык.
Характар Гарлахвацкага ў п'есе падаецца сатырычна; характарызуючы яго, Крапіва выкарыстоўвае разнастайныя прыемы. Пачынаецца п'еса размовай прыбіральшчыцы цеці Каці і дворніка Нічыпара, якія гавораць пра змены, што адбыліся са з'яўленнем Гарлахвацкага. Асабліва ярка праяўляецца характар Г. , калі ён шальмуе і запалохвае Тулягу, прымушаючы таго напісаць навуковую працу. Аб'ект даследвання гэтага вучонага - "свінячы мамант" - надзвычай удала асацыіруецца з унутранымі якасцямі самаго даследчыка. Як шарлатан, Г. поўнасцю раскрываецца ў заключнай часцы трэцяга акта.
В поэме рассказывается о бедном, ничтожном петербургском жителе Евгении, глуповатом, не оригинальном, ничем не отличающемся от своих собратьев. Он был влюблен в Парашу, дочь вдовы, живущей у взморья. Наводнение 1824 года снесло их дом; вдова и Параша погибли. Евгений не перенес этого несчастья и сошел с ума. Однажды ночью, проходя мимо памятника Петру I, Евгений, в своем безумии ему несколько злобных слов, видя в нём виновника своих бедствий. Расстроенному воображению Евгения представилось, что медный всадник разгневался на него за это и погнался за ним на своем бронзовом коне. Через несколько месяцев после того безумец умер.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
