Зашифруйте в ребусы слова: эпитет, метафора, олицетворение, сравнение.
:3​​

Загадкавая істота Плачка часцёй з’яўляецца ў «пакінутых дамах, у пустых касцёлах і на руінах», бывае, сядзіць пад дрэвамі, а вечарам на камені. Як сонца зойдзе заліваецца слязьмі. Каго яна айлаквае? Чаму не хоча адкрыцца людзям? Можа, таму што яны не вартыя яе слёз? Такія пытанні ў мяне на адказ на іх можа быць станоўчы, таму што, як спавядаецца сляпец, маладыя людзі не лічылі, падобна старым, што кабета прадказвае нешта дрэннае, а думалі, што яна паказвае месца, дзе схаваны скарб. I шукаюць яго. А іншыя святыя ідэалы — ім не патрэбныя. У тым, што гэта так, пераконваюць нас і перададзеныя: апавядальнікам словы ўбогага чалавека, «які даўней увесь свет абышоў»: «Браты! Слёзы і нараканні гэтай жанчыны абяцаюць вам не золата і срэбра. Кабета плача на парозе забытае вамі святыні. Вы думаеце толькі пра 6агацце, а вас чакаюць беднасць і паКуТЫ».Плачка — прадвесніца суровых выпрабаванняў чалавецтва. I, з тэк-сту відаць, яна на баку сумленных, чыстых душой людзей. Як вось у гэтым эпізодзе: калі маладыя людзі шукальнікі скарбу каля капліцы не знайшлі ягр і вырашылі адпомсціць чалавеку — прароку бяды закінуць яму асінае гняздо, што з’явілася на месцы, дзе стаяла Плачка, дык перад старым чалавекам рассыпалася золата, палову якога Плачка сказала ўзяць сабе, а палову — аддаць убогім.Не ўдалося здабыць скарбу з зямлі і пану: адно толькі яго памагатыя перахавалі з падземнага склепа косці нябожчыкаў, а ён прыдбаў рэліквію — кайданы, у якія тыя былі закаваныя

Рассказ К.Г.Паустовского "Снег" не может не понравиться. Он притягивает внимание читателя с первых строк. Татьяна Петровна вместе с дочерью эвакуируется из Москвы и попадает в маленький провинциальный городок. И хозяин  дома, в котором поселилась женщина,  спустя месяц умирает.  Татьяна Петровна знала, что у старика Потапова есть сын-моряк, который воюет.  И вот в дом начинают приходить письма, и однажды женщина не выдержала и стала их читать.С какой трогательной нежностью сын писал их своему старому отцу! Из них мы узнаем, что моряк в госпитале и вскоре должен приехать домой. Грустно было читать о том, как Николай Потапов узнает о смерти своего отца. Что делать: зайти или не зайти в дом, где теперь живут чужие люди? Татьяна Петровна пригласит моряка в его же дом, и он с радостью увидит, что все в нем находится на тех же местах, что и при отце. Тепло и понимание чужой женщины сделало пребывание Николая в доме по-настоящему трогательным. Рассказ "Снег" читался на одном дыхании и не оставил меня равнодушной.