Рассказы Чехова таят в себе огромный смысл, отличаясь от остальных четкостью и лаконичностью, неся в себе определенный моральный вывод.
Фабула рассказа"Тоска" желание писателя с теплой иронией выстроить композицию, сюжетную линию рассказа из анекдотической, по сути, ситуации:
не нашедший понимания ни у одного встреченного на пути человека, старый извозчик, похоронивший сына, изливает свое горе лошади.
Однако, история, рассказанная Чеховым "не ироническая побрякушка" развлекательной юмористической журналистики, а вековая трагедия человека, стучащего в людские души.
Cюжет рассказа- два взаимосвязанных плана: с одной стороны, автор призывает читателя к сопереживанию Ионе Потапову, а с другой, -к размышлению о всеобъемлющей закономерности человеческого бытия- тоске по чьей-то душе, созвучной себе понять, откликнуться, посочувствовать, выслушать.
Достаточно нескольких предложений, чтобы понять
атмосферу бездушия, окружающую главного героя. ..На землю мягким ковром ложатся
сумерки, кружится мокрый, крупный снег, который “пластом ложится на крыши, плечи,
спины, шапки”. Это не просто сумерки и снег, это образ, символ какой-то безысходности, пустоты и равнодушия. Ощущаешь, как мал и ничтожен человек в этом бездушном пространстве. И Иона Потапов один в этой пустоте, где ему не с кем словом перемолвиться.
Жанр рассказа Чехов довел до совершенства. В маленьком рассказе он передал большое количество информации . Художественная деталь сокращению объема. Чехов опускал такие важные сведения, как родословная, биография героев. Основным средством характеристики был портрет, хотя он тоже не соответствовал привычному представлению. Это было не описание цвета волос, глаз и тому подобное, писатель выбирал две-три наиболее точные и меткие детали, и этого было достаточно для яркого представления образа в целом.
Например, он называет лошадь лошаденкой. Только суффикс появился, а читатель видит эту старую, заезженную, уставшую от работы клячу, такую же жалкую, как ее хозяин, и так же вызывающую щемящую жалость. И только она может дохнуть теплом своим на руки Ионы.
Чехов показывает только основные, наиболее важные моменты, а остальное опускает. Художественная деталь ему уплотнять время.
И Чехов нигде не позволяет себе морализировать-он просто рисует жизнь, но лаконичное повествование прекрасно передает все, что хотел бы сказать автор.
Объяснение:
Тахауи Ахтанов – дарынды жазушы. Жазушының ба з бетінде алғаш жарық көрген әңгімесі – «Күй аңызы». Осы шығармадағы күйдің құдіреті мен күйшінің шеберлігі қалай суреттелген?
«Күй аңызы» - өнер құдіреті жайлы терең дәріптеліп жазылған деп есептеймін. Күй аңызында өмірін өнер жолына арнап, елуге келгенше отбасын құрмаған Естемес күйші мен жас жігіт Оразымбет атты екі кейіпкер жайлы бейнеленген. Әсіресе, Естемес деген күйшінің ауыр қиыншылыққа толы өмірі туралы дәріптелген. Күй және күйші жайлы тебірене жырлайды. Осы әңгімедегі екі кейіпкер ел аралап жүріп, жалғыз ғана үйлі ауылға кез болады. Жапан даладағы үйдің иесі жарлы жан. Жалғыз нарынның ботасы өліп, желіні тондырдай кепкен. Келіп кеткен жолаушыларға тек қана су ұсына алатын еді. Үй иесі өте қарт, жасы келіп қалған, дене бітіміне қарасан аяп кетесің. Себебі, жүдеу келген үстіндегі киімі жамау келген. Бұл шаңырақтың төріне мойын бұрған Естемес күйші еді. Ол сол өңірге аты шыққан даңқты күйші ретінде елге кең жайылған. Ол өзімен бірге Оразымбет деген адамды серік қылады. Жолсеріктің қасында ұзақ уақыт бойы жүргендігінен өте сақ, жұмысқа икемді адам деп санайды. Сол себептен атағы шыққан мықты күйші шығарына сенім білдірген. Және де, «естіп келе жатқан күйлерінді үлгі етіп келе жатқаның дұрыс, ал менің өмірімді үлгі етпеуге тырыс» деп өзінің ақыл-кеңесін айтады. Бұлай айтуынын себебі Естемес күйшінің ауыр тағдыры, өз көкірегіндегі зары, алдамшы бір үміт сәулесіне сенуі баяндалғаны деп санаймын. Осы күйшінің жапан даладағы үйге бас бұрғанын айта кетсем, ол уйде тұрмыс жағдайы төмен қария және бойжеткен қызы тұратын еді. Бойжеткен арудың есімі Жаныл болатын. Ол бойжеткенде қариямыз секілді жүдеу тартқан, жұпыны киінген. Сондықтан жастық салтанаты мен әдемілігі көрінбей қалған. Үй иесі Естемес күйшіге қолқа салады. Күй құдіретімен нарды идіріп көрмек ойларын білдірту үшін «Екі күйші, өнерлеріңді бірдей салындар»-деген сөзбен білдіртуге тырысады. Сөйтіп Естемес күйшінің күйі нарды идіргенімен, жас Оразымбет күйші күйді жалғастырғанда ғана нардың сүті шелекке саулай жөнелді. Осы арқылы Тахауи Ахтанов күй құдіреті мен күйшінің шеберлігін жеткізеді.
Қорыта келе, осы шығармадағы күйдің құдіреттілігі соңшалықты нардың өзін идірген. Осыған қарап отырып күйшінің әрбір күйді жеткізе білетіндігін көре аламыз.
Объяснение:
