Расұл Ғамзатов. Ана тілі. Адам деген не көрмейді түсінде. Жатыр екем бүгін қабір ішінде Дағыстанның кең аңғары күн ыстық Көкірегімде орнаған бір тыныштық Асау өзен арқырайды жарды ұрып Жұрт тараған жалғыз мені қалдырып Мен жатырмын үнсіз туған жерімде Жер болады балғын тәнім менің де Мен жатырмын қара жерге табына Жоламайды келмейді ешкім маңыма Тек қырандар шаңқылдайды шың жақта Бұғылар кеп ыңырсыйды бір жақта кетті ғой деп қыршын ғана жасында Жыламайды ешкім молам. ... Махмұт жырын оқу үшін жастауын Күтем әлде аударуын басқаның Мен болдым ба ең соңғы ақын бүгінде Өлеңдерін жаза
Объяснение:
