өсімдіктер); жүруге және сезінуге бейім тіршілік иесі; негізінен, дайын органикалық қосылыстармен қоректенетін гетеротрофты организмдер. Жануарлар құрылысына қарай бір жасушалы организмдер және көп жасушалылар болып екі топқа бөлінеді. Жер бетінде жануарлар прокариоттар (ядросыз организмдер), балдырлар, саңырауқұлақтардан кейін пайда болған. Палеонтологиялық зерттеулерге қарағанда олардың жасы – 0,8 млрд. жылдан аспайды (1998). Жануарлардың дамуы да қоршаған ортаның эволюциялық дамуына сәйкес қалыптасқан. Эволюциялық өзгерістер сыртқы ортаның өзгерісіне организмдердің бейімделуімен ұштасады. Мысалы, құрлық жануарларының арғы тегі су жануарлары болып саналады. Ал қоршаған ортаға бейімделе алмаған құрлық жануарлары бұрынғы тіршілік ортасында қалып қойған. Жануарлардың қазба қалдықтарын зерттеу нәтижесі қарапайым организмдердің архей эрасында мұхиттарда бұдан 1 – 1,5 млрд. жыл бұрын жасуша формасында хлорофилсіз амеба тәрізді талшықтылар түрінде пайда болған деп жорамалдауға мүмкіндік береді. Протерозой эрасында тіршілік еткен жануарлар қалдықтарынан радиоляриялар, фораминифералардың іздері, губкалардың қаңқалары, буылтық құрттардың түтікшелері, моллюскілердің бақалшақтары, тіпті буынаяқтылардың да қалдықтары табылған. Жануарларда ас қорыту, қан айналу, жүйке жүйесі, сезім және жыныс]органдары, тыныс алу, зәр шығару жүйесі жақсы жетілген. Дүние жүзінде жануарлардың 1,6 млн-дай түрі, 17 типі бар. Жануарлардың табиғаттағы және адам өміріндегі маңызы өте зор: көпшілігі пайдалы болып табылады. Азық-түлік, әртүрлі өнеркәсіп шикізатын: ет, май, сүт, тері, жүн, бал, жібек, мүйіз, бақалшақ, т.б. береді. Сондай-ақ, олар – ауыл шаруашылық дақылдарының тозаңдатушылары, топырақ түзушілері, басқа жануарларға азық қорлары, органикалық заттардың ыдыратушылары болып табылады. Жануарлардың өнімділігін арттыруды, тиімді пайдалануды және табиғаттағы қорын сақтауды зоология ғылымы мен оның салалары зерттейді.
пушкин ярко и красиво описывает давно прошедшие времена сказок с позиции современности. именно отсюда появляется такая чарующая ирония и небольшая насмешка над персонажами. вот так вот, например, та же прекрасная сказочная героиня людмила предстаёт перед нами современной и безумно милой красавицей, а могущественнейший черномор – обыкновенным, хилым старичком. такая

яркая эмоциональная окраска делает эту поему неповторимой.
вторая песнь начинается интересно. пушкин говорит о том, что, конечно, соперники на поле боя вполне могут враждовать. однако, когда это происходит на парнасе, это будет смотреться глупо и они только насмешат «честной народ». напротив соперникам нужно жить в любви и мире, не стоит сердиться на злосчастный выбор судьбы. тут же пушкин, описывая черномора, выставляет его, так сказать, на забаву читателям, автор рисует этого богатыря чахлым старичком, который запутался в своей длинной бороде.
пушкин постоянно обращается к читателю, он делает это для того, чтобы поддержать эту тонкую связь между читателем и автором. и ему это вполне удаётся. если начнёте читать эту поему, то вам будет сложно оторваться от неё, не дочитав до конца.
пушкин при написании этого замечательно произведение применял интересный ход, он давал течь событиям, происходящим с героями своим чередом, как будто по воле рока. однако при этом он не давал им полной самостоятельности. читая эпилог, который, кстати, был написан значительно позже, чем само произведение, вы можете заметить, как повзрослел за те года и, как повзрослело его творчество. там он обращается к читателям более серьёзно
