1.Повесть или рассказ в рассказе
2.Автор ведет повествование от своего имени, но выступает пересказчиком истории, которую услышал от другого.
3.Эффeкт дocтoвepнocти paccкaзывaeмoгo coздaeтcя, пpeждe вceгo, блaгoдapя тoмy, чтo пoвecтвoвaниe вeдeтcя oт пepвoгo лицa. Caм aвтop paccкaзывaeт нaм гpycтнyю иcтopию Лизы
4.«Прекрасная телом и душой поселенка», «нежная и чувствительная Лиза», горячо любя своих родителей, не может забыть об отце, но скрывает свою печаль и слезы, чтобы не тревожить мать. Нежно заботится она о своей матери, достает ей лекарства, трудится день и ночь («ткала холсты, вязала чулки, весною рвала цветы, а летом брала ягоды и продавала их в Москве»)
5. Описывая Лизу, девушку добрую непорочную и искреннюю, Н.М. Карамзин использует многочисленные эпитеты, такие как «любезная», «нежная», «робкая», «чистая».
6.Эраст был богатым дворянином, с изрядным разумом и добрым сердцем, но слабым и ветренным. Он вёл рассеянную жизнь, думая только о своём удовольствии, искал его в светских забавах, но часто скучал и жаловался на свою судьбу. Он читал романы, идилии, имел довольно живое воображение и часто переселялся мысленно в бывшие и не бывшие времена.
7.Сначала Лиза с недоверием отнеслась к Эрасту и к его знакам внимания. Она не могла поверить в искренность его чувств, потому что боялась обмана с его стороны, ведь он был дворянином. Но постепенно она начала привыкать к нему и к его ухаживаниям. В душе она очень хотела, чтобы он оказался не богатым дворянином, а простым пастухом. Но это были лишь ее мечты. Вскоре между ними случилась близость, и она посчитала, что он теперь ее никогда не сможет оставить. Эраст отлучился не некоторое время, а потом Лиза встретила его случайно на улице. Она по-прежнему его сильно любила, даже ещё больше. Но он признался ей, что женится на другой. Она впала в отчаяние и покончила с жизнью.
8.Лиза искренне и всем сердцем, как это обычно бывает, когда речь идёт о первом чувстве, полюбила Эраста. Она готова была на всё лишь ему было хорошо : и матери не говорила об их отношениях, и полилась за любимого, и отпустить его оп делам службы в другой город… Она бы даже последовала за ним, если бы вовремя не опомнилась : «У меня есть мать!».
Алып Ер Тоңа - өте көне замандарда өмір сүрген түркілердің көсемі. Иранның ұлы ақыны Фирдоусидің " Шаһнама" кітабының (XI ғ.) кейіпкері болған. Онда Алып Ер Тоңа - Афрасияп Тұранның (Түр елі - түркілер) патшасы болып суреттеледі. Ақыл-айласымен, күшімен, біліктілігімен ел есінде мәңгілік қалған тарихи тұлға.
Алып Ер Тоңаның төрт ұлы болған. Олар: Барысхан, Қарахан, Шиде, Алак. "Алып Ер Тоңа" дастанының қысқаша мазмұны төмендегідей: түркілердің ата мекені Тұранға көрші отырған Иран елінің әскері қайта-қайта шабуыл жасап, тыныштық бермейді. Тұран елінің сұлу қыздарын, асыл бұйымдарын, қоңды малдарын әкетеді. Диқандардың енді ғана жайқалып өсіп келе жатқан егіндерін, бау-бақшаларын парсы әскері таптай береді.
Сол заманда Тұран елінде "арыстандай айбарлы, жолбарыстай жүректі, көк бөрідей тәкаппар Ер Тоңа" деген батыр жігіт бар екен. Ер Тоңа елден көп нөкер жинап, Иран әскеріне қарсы шығады.
Ақыры Тұран әскері жеңіп, Иран әскері ойсырай жеңіледі. Сол күннен бастап Ер Тоңаны "алып" деп атай бастайды. Енді ол халық алдында " Алып Ер Тоңа "деп аталады да Тұран патшасының тағына отырады.
Алып Ер Тоңа қайтыс болғанда, артында калған елі жоқтау шығарған. Сол жоқтау атадан балаға жетіп XI ғасырда Махмұт Қашқари жазған "Түркі сөздерінің жинағы" деп аталатын кітапқа енген. Бұл жоқтау ежелгі түркі әдебиеті мен фольклорінің алғашқы нұсқаларының бірі болып есептеледі . Жоқтау жырында опасыз дүниенің Алып Ер Тонаны да аямағаны, түркілердің оның қазасына қайғырып, бөрідей ұлып, жағасын жыртып жылағаны айтылады. Жоқтауда: "Ажал оғы жақсыларды құлатты, жамандар қалды",- дейді. Бұл жырдың қазақ халқының әдет-ғұрпындағы жоқтау айту салтының өте көне заманнан келе жатқанын байқаймыз. Жоқтау жырындағы ұйқастың да өзіндік ерекшелігі бар. Әдетте, шумақтың алғашқы үш тармағы (мысалы, бірінші шумағын алсақ, өлді ме? қалды ма? алды ма?) өзара ұйқасып, ал соңғы тармағы келесі шумақтың ақырғы жолымен ұйқасып (жыртылар, сүртілер) байланысады.
Объяснение:
