ИНТЕРВЬЮ С УЧАСТНИКОМ ВОВ(ВЕЛИКОЙ ОТЕЧЕСТВЕННОЙ ВОЙНЫ) (ЧАС МУЖЕСТВА ) И ОТВЕТИТЬ НА ВО Как бывы определили интонацию с которой актриса читает стихотворение ахматовой суровая мужественная скорбная торжественная величественная призывное подберите наиболее точное по вашему мнению эпитеты

Велик подвиг Пушкина, что он первый в своем романе поэтически воспроизвел русское общество того времени и в лице Онегина  и Ленского показал его главную, то есть мужскую, сторону; но едва ли не выше подвиг нашего поэта в том, что он первый поэтически воспроизвел, в лице Татьяны, русскую женщину. В. Г. Белинский Татьяна... «Дика, печальна, молчалива, как лань лесная боязлива, она в семье своей родной казалось девочкой чужой». Так автор знакомит нас с героиней романа. Потом следует описание жизни, быта и окружения семьи Лариных. И становится непонятным, как в этом мире вырос «в расселине дикой скалы» «редкий, прекрасный цветок». «Создает человека природа, но развивает и образует его общество. Никакие обстоятельства жизни не и не защитят человека от влияния общества, нигде не скрыться, никуда не уйти ему от него», — писал Виссарион Григорьевич Белинский. Татьяна тоже не могла не испытывать влияния окружающей ее среды, но она, видимо, представляет собою редкое исключение в этом мире, потому что ее глубокая, страстная натура защитила ее от пошлости и грубости действительности.Татьяна Ларина — любимая героиня поэта, самый известный женский образ русской литературы! Ее образ стал национальным достоянием и по сей день остается предметом живого интереса читателей. Пушкинская Татьяна, став «родоначальницей» женского национального типа в русской литературе, столь неповторимого и яркого, обладающая богатым внутренним миром, оказала большое влияние на другие женские образы, созданные поэтом. Татьяна — обыкновенная русская девушка, привлекательная и очень поэтичная, но лишенная романтических, необычных черт. Александр Сергеевич Пушкин сразу говорит читателю о том, что она ' вовсе не красавица. Поэт сравнивает Татьяну с ее сестрой Ольгой: Ни красотой сестры своей, Ни свежестью ее румяной Не привлекла б она очей. В то же время об Ольге он говорит так: .. .Как поцелуй любви мила... Все вОльге... но любой роман Возьмите и найдете верно . Ее портрет: он очень мил, Я прежде сам его любил, Но надоел он мне безмерно. Пушкин сразу дает понять читателю, что Татьяна отличается от других женских образов романа j душевным складом. Татьяна умна, благородна, проста. И даже то, что Пушкин дает своей героине такое имя, Татьяна, не является случайностью. Это деревенское, простонародное в то время имя. ! Татьянами тогда обычно называли крепостных крестьянок: Ее сестра звалась Татьяна... Впервые именем таким Страницы нежные романа Мы своевольно освятим. Татьяна очень привязана к природе. Героине нравится бродить по лесам, встречать восход солнца, наслаждаться тишиной и гармонией природы, отдыхать на ее лоне. Своеобразный и ни на чей больше не похожий, характер Татьяны показан в том, ...что в милой простоте Она не ведает обмана И верит избранной мечте... Этими словами автор хочет донести до читателя то, что в человеке важнее не внешняя красота, а внутренняя. Александр Сергеевич обращает внимание читателя на богатый внутренний мир, само- бытность, «милую простоту» Татьяны, а не на ее внешние данные.

«Ғылым таппай мақтанба,

Орын таппай баптанба...» -дегендегі орын тап деп отырғаны - алған білімді, үйренген ғылымды жұмсайтын орын. Бұдан Абай:

«Бес нәрседен қашық бол,

Бес нәрсеге асық бол...» -деп адамдық, адамгершілік жайын қозғайды. Алайда ойының негізгі желісін үзбейді. Бұл тұста ерекше бір көңіл бөлерлік жай - Абай ғалым болу мен адам болу мәселесін бір-бірімен сабақтастыра айтады, бүл екеуінің тамыры, түбі бір деп санайды. Ғалым болудың басты шарты - не нәрсені болсын ақыл таразысына салып өлшеу, ақыл сенген нәрсеге ғана сену және көзің анық жеткен шындықты тура айтудан тайынбау екендігін нақтылап, мейлінше дәлелді етіп, шегелеп айтады. Осы өлеңдегі Абайдың надандықпен айтылған сөзге ерме дей отырып, «ақсақал айтты, бай айтты...», егер қисық көрінсе кімнің сөзі болса да, тіпті жақын адам айтса да, ақылмен жеңуді үлгі етуі әсіресе, сол өткен ғасырдағы қазақ өмірінің жағдайында бірден-бір батыл айтылған пікір болғаны анық. Үлкен адамға, лауазымы жоғары адамға қарсы келіп, өз ойын көлденең тарту сыпайыгершілікке келмейді дегенді желеу қылып, шындықты тура айтуды қалайда шектеу, қолдамау ол заман ғана емес, бүгінгі заманда да аз кездеспейтінін ескерсек, Абайдың осы пікірінің мәні зор дейміз. Ендеше:

«Ақымақ көп, ақылды аз,

Деме көптің сөзі - пұл...» - дегенді көпке топырақ шашқандық емес пе деп көлгірсімей, ашық айтылған, жастарды артық сенгіштіктен сақтандыратын ащы өмір шындығы деп бағалауымыз орынды.

«Сөзіне қарап кісіні ал,

Кісіге қарап сөз алма...» -

деген нақыл түрінде келетін түйін жоғарғы пікірлерге орайлас, жалғас. Сырттай қарағанда мұның өзі бір түрлі, тосын естілуі мүмкін, өйткені кісіні сөзіне қарай бағалама, ісіне қарай бағала дейтін үйреншікті пікірге қарама-қарсы келетін секілді. Ал, байыппен қарасақ, мұнда терең мағына жатыр. Кісіні сөзіне қарай, яғни, ақылына, ойына қарай бағала, кісіге қарап, оның мансабына, дәулетіне қарап ақылға сыймайтын, қисынға келмейтін сөзіне иланып алданып қалма, «надандықпен кім айтса, ондай түпсіз сөзге ерме...» деген даналық пікірді аңғартады. Абай надандыққа, қандай да болсын теріс, кертартпа ықпалға қарсы тура алатын оқыған, біліммен қаруланған адамды құрметтеу керек деп санайды. Ең алдымен білімді, ғалым адам мақтан тұтуға лайықты. Ақылды, парасатты адамның идеал бейнесін ұсына отырып, Абай оған жақсылықты жамандықтан ажырата білмейтін, ағыммен ілесіп жүре беруге бейімделген надан, қараңғы адамды қарсы қойды. Топас, кертартпа адамның осы жағымсыз типі ақынның шығармашылық жолына өте тән және ағарту ісін, өнер-білімді жақтаушы Абайдың алдыңғы қатарлы көзқарасын білдіреді. Өлең 6-8 буынды аралас ұйқас үлгісінде жазылған. Алғаш 1909 ж. С.-Петербургте жарық көрген «Қазақ ақыны Ибраһим Құнанбайұғылының өлеңі» атты жинақта жарияланды. Басылымдарында бірқатар текстол. өзгерістер кездеседі. 1909 жылғы жинақта 38-жол «Шыныменен өлсеңіз» делінсе, басылымдарда бүл жол Мүрсейіт қолжазбалары бойынша «Шын сөзбенен өлсеңіз» болып берілген. Мүрсейіт қолжазбаларында, 1909 жылғы жинақта 40-жол «Кәпір болдың демес қой» деп берілсе, басылымдарда бұл жол «Күпір болдың демес қой» ретінде алынған. Мүрсейіт қолжазбаларында, 1939, 1945, 1954 жылғы жинақтарда 42- жол «Көп көзіне көріне айтпа» болса, қалған басылымдарға бүл жол 1909 жылғы жинаққа сәйкес «Көп орында көріне айтпа» делінген. «Сізге ғылым кім берер, жанбай жатып сөнсеңіз» деген 26, 27-жолдар 1909 жылғы басылымға кірмей қалған. 1909, 1939, 1945, 1954 жылғы жинақтарда 75-жол «Сөзін оқып және ойла» болып алынса, қалған басылымдарда бүл жол Мүрсейіт қолжазбаларына сәйкес «Сөзін оқы және ойла» деп берілген. Туынды ағылшын, араб, азербайжан, қарақалпақ, қырғыз, орыс, өзбек, тәжік, түрікмен, ұйғыр т. б. тілдеріне аударылған.

Объяснение: