Наурыз мейрамы ежелгі заманнан қалыптасқан жыл бастау мейрамы. Наурыз мейрамы 22 наурыз күні аталып өтіледі. Наурыз парсы, кавказ және түрік халықтарының арасында көктем мейрамы және жаңа жылдың басталуы ретінде тойланады. Халықтың баяғы түсінігі бойынша бұл түні даланы Қыдыр аралайлы.
Ұлыс күні қазақ елі үшін әрқашан қасиетті, киелі саналған. Халық таза, жаңа киімдерін киіп бір–бірімен қол алысып, амандасып төс қағыстырып жақсы тілектер айтылады. Мерекеге арнап жеті түрлі дәннен наурыз көже дайындалады. Осы күні адамдар арам пиғыл, пендешілік атаулыдан тазарып арылады.
Ауыл ақсақалдары араларына жік түскен бауырлас ел, дастарханнан дәм таттырып, табыстырған, жалғыз жарым жетімдерді үйлендіріп, жеке отау тіккен. Алтыбақан басында ән айтып күй тартады. Дәстүрлі ұлттық ойындар: көкпар, аударыспақ, күрес, қыз қуу, тағы басқа ойындар ойналады. Таң ата көпшілік биік төбенің басына шығып, атқан таңды қарсы алады. 22 наурыз күні күн мен түн теңеледі. Табиғат та жер ана да, жан-жануарлар да оянады. Ынтымағы жарасқан көп ұлтты еліміздің осы бірлігін құдай ұзағынан сүйіндірген. Әрбір шаңыраққа қыдыр дарып бақ қонсын!
В.В. Набоков " Рождество " Главный герой теряет маленького сына накануне Рождества.Горе отца становится безутешным , ОН теряет смысл в жизни и хочет из неё уйти .Слепцову жизнь кажется мукой горестной , унизительно бесцельной , бесплодной , лишенной чудес . Но случается невероятное , из мёртвого кокона о котором перед смертью говорил сын , вылупляется ночная бабочка , которая превращается в прекрасного , удивительного индийского шёлкопряда .Попав в тепло , ЖИЗНЬ , теплившаяся в коконе и собирающая силы , вырывается наружу , дождавшись своего часа . Это чудо рождения становится как бы продолжением жизни сына , даёт отцу ощущение почти счастья , воскрешая его веру в чудеса природы , даря ему силы жить дальше
