1. Сағыныш -айтып жеткізе алмайтын, құрыретті күшті сезім.Қазақта "сағынған шығарсың", "сағынышыңды бас", "сағындым" сөздерін естігенмен, дұрыс түсіне бермейміз.Сағыныш - көбіне алысқа кеткен жақынын аңсап жүрген қимастық сезімі.
2. Бұл әңгімені оқығанда өмірде ана мен бала махаббатынан артық нәрсе жоқ екеніне тағы да бір көз жеткіземіз.Кішкентай Сержанның анасына деген сағынышын, ыстық ықыласын жазушы Тынымбай Нұрмағанбетов оқырмандарға жеткізе білді.Тіпті мына бір үзіндіден " Құдайым-ау, дүниеде сәбидің дауысынан әдемі…сәбидің дауысынан ѳткен мұңды әуен бар ма ѳзі?” — деді ол ұйқылы ояу күйде" жан баласының дауысын ана - жеті қат жердің астынан болсын, жердің басқа бұрышынан болсын танып қалатынының айғағы .
Печорин с самого начала говорит о том, что устал от светской жизни, перепробовав в свое время все.
По Печорина мнению, именно общество сделало его эгоистичным, скрытным человеком. "Лучшие мои чувства, боясь насмешки я похоронил в глубине сердца: они там и умерли. Я говорил правду – мне не верили: я начал обманывать"
Печорин презирает светское общество. Он говорит о нем, как «сборище богатых и титулованных бездельников», которых интересуют только сплетни, карточные игры, интриги, погоня за деньгами и наградами. Он лишний среди этих людей.
