Вчем сходство и различие басен от народных(важно)
сказок? ​

Люблю тебя безумно, КРАЙ РОДНОЙ!
В общении с тобой вижу.
Тебя забвением вовеки не обижу,
Где б ни была, я мысленно с тобой!

Не знаю..., что за блажь в меня вселилась,
И, что за мысли бродят в голове...,
Мечтают многие пожить в Москве,
А я бы - на Кутырках поселилась!

Какая тишь! Какая благодать!
Мне в сказке посчастливилось родиться.
Я буду вечно красотой твоей гордиться,
Тебя я буду вечно воспевать!

Ты снишься мне, проснуться я боюсь,
В реальность возвращаться не хочу.
То птицей над просторами лечу,
А то, как в детстве - босичком по ним пройдусь!

Дарует бог нам жизнь всего одну,
Со многим в ней приходится смириться.
Увы! Не всем дано желаньям - сбыться!
У обстоятельств разных мы в плену!

К. Ш. - адзін з галоўный персанажаў рамана. Гэта былы франтавік, які ў мірны час зарэкамендаваў сябе як таленавіты і прынцыповы журналіст, пісьменнік. Вобраз гэты можна разглядаць у двух аспектах: як ачлавека і як грамадзяніна. Як чалавек ён дабрадушны, мяккі, любіць камфорт, спакой, сваю сям'ю, сваю працу. Захапіўшыся працай, ён губляе кантроль за ўласным сынам і вельмі перажывае, даведаўшыся, што яго Славік вырас нягоднікам. Ён прадпрымае спробы уздзейнічаць на сына, але ў адзіночку мэты не дасягае.
Нягледзячы на цягу да спакою і камфорту, ен займае прынцыповую і актыўную пазіцыю, даведаўшыся пра аферы Гукана ад свайго сябра Яраша. Шыковіч дапамагае Ярашу выкрыць Гукана, нягледзячы на яго моцныя пазіцыі ва ўладзе. Ён праяўляе сяброўскую вернасць і грамадзянскую прынцыповасць, дапамагаючы Ярашу ўладкаваць лёс Зосі Савіч, якой Гукан зламаў жыццё.