Графит – минерал, көміртектің (С) Жер қыртысында ең жиі кездесетін әрі тұрақты гексагондық полиморфтық түрі. Гексогональдік сингонияда кристалданады. Табиғатта кристалы жетілген графит (грекше grapho – жазамын) сирек ұшырайды, көбінесе, қабыршақ, түйіршік, кейде домалақ агрегаттар күйінде кездеседі.
Түсі қара, сұр, қара сұр, ұстағанда май сияқты, қолға жұғады, металдай жылтыр.
Қаттылығы 1, ал қабат ішінде 5,5 және одан артық, меншікті салмағы 2,2 г/см3.
Балқу температурасы 3850Ғ500С.
Электр тогын, жылуды жақсы өткізеді.
Қышқылға төзімді, жоғары температурада ғана тотығады. Отқа берік, балқыған металға салса еріп, амфотерлік қасиеті бар оксидтер түзеді, балқыған селитрада жанады. Жеңіл өңделеді, жұмсақ, майысқыш.
Нейтрон сәулесімен әсер еткенде графиттің электр тогын өткізгіштігі, майысқыштығы, қаттылығы артады, ал жылу өткізгіштігі күрт төмендейді.
Құрылымы жағынан графит айқын кристалды, жасырын кристалды және графитоидтар болып бөлінеді.
Объяснение:
На титрование 10,00 мл HCI с Т=0,003685 г/мл израсходовано 20,50 мл раствора гидроксида натрия. Найти молярную концентрацию NaOH.
V1 - раствор NaOH = 20,50 мл
V2- раствор HCl = 10,00 мл
Имеется титр раствора кислоты со значением Т=0,003685 г/мл
Вычислим по значению титра молярную концентрацию р-ра HCI
С(HCI) = ( Т · 1000) : М = 0,003685 г/мл × 10000 / 36,45 = 0,101 М
или 0,101 моль/дм3
V1 C2 20,50 мл 0,101 М
= или =
V2 C 1 10,00 мл х
Отсюда х = (0,101 × 10,00) : 20,50 = 0,493 М или 0,493 моль/л
