Комектесиндерш! мына сойлемнен сын есим кайсы онға келдім, – ойнадым, қызығына тоймадым. жиырмаға жеттім – бойладым, онда да қты қоймадым. есейе келе жақсы сөзге сүйіндім, жаман сөзге күйіндім, барымды бойға киіндім, сұлу қыз-келіншектерге шүйілдім, жауларыма түйілдім. отызға келдім – алтайы қызыл түлкі болдым: қыран бүркітке алдырмадым, құмай тазыға шалдырмадым, қатар құрбының көңілін қалдырмадым. қырыққа келдім – арғымақтай аңқылдадым, тау тағысындай саңқылдадым, ақ алмастай жарқылдадым, құз қыранындай шаңқылдадым, барымды жоқ деп сарқылмадым. елуге келдім – биік қырға шықтым, арғы жағының алыс-жақынын байқамадым, дәулетімді шайқамадым. алпысқа келдім – алты тарау жолға түстім; қайсысының алыс-жақынын білмедім. жетпіске келдім – жеңілгенімді білдім, мен келінге билігімді бердім, айтқанына көндім, айдауына жүрдім. сексенге келдім – оң жағым от, сол жағым су, алдым жар, артым құз; қалай қозғалсам да тірлік деп біле алмадым, – депті.