Абайдың жиырма төртінші қара сөзінің мағынасы.
Ұлы ақын бұл сөзінде халқымыздың бірін-бірі аңдуы, көре алмауы, ұрлық, өсекке бой ұруы жайында айтады. Осылай бола берсе жер бетіндегі халықтың қоры, ең артындағысы боламыз дейді. Халықтың бір-біріне жау болуы құлдыратып тынатынын ескертеді.
