Ас тұзы кендері – ас тұзын өндірістік жолмен өндіруге жарамды кен орындары. Ас тұзы кендері тұзды көлдер, қазба тұздар және жер асты тұзды сулары болып үшке бөлінеді. Тұзды көлдерге суында 3,5%-дан жоғары тұзы бар көлдер жатады. Қазақстанда олар Каспий маңы ойпатында, Арал ойысында, Балқаш маңында, Ертіс, Есіл, тағы басқа өзен аңғарларында таралған. Қазба Ас тұзы кендері аридтік климат жағдайларында, теңіз қолтықтары мен теңізден бөлінген шығанақтардағы тұзға бай сулардың буланып суалуынан, тұздардың қайта кристалдануы мен шөгуі нәтижесінде қалыптасқан. Сондай-ақ қазба тұздар тұнба түрінде кейбір тұзды көлдерде (Басқұншақ, Индер) және осы күнгі теңізге жақын көлдер мен қолтықтарда (Каспийдегі Қарабұғаз, Аралдағы Жақсықылыш) кездеседі. Олардағы тұз массасы жылжымалы тепе-теңдік күйде болатын тұзды судан, тұздықтан және қатты тұздан тұрады. Тұз шоғырлары әдетте қабат, линза, шток түрінде түзілген. Жер асты тұзды сулары (тұздықтар) тау жыныстары құрамындағы тұздардың үздіксіз еріп аса қанығуынан пайда болады. Ас тұзы кендерінен тұз өндіру ашық және жер асты кен қазу тәсілдермен не бұрғылау ұңғымалары арқылы су айдап еріту және судағы тұзды тұндыру арқылы жүргізіледі. Тұзды көлдердегі ас тұзы табиғи тұнбадан не арнаулы бассейндерде тұзды суды суалту арқылы алынады.
Объяснение:
мнеее н
Объяснение:
рррппррпаоシ︎シ︎シ︎シ︎❦︎ఌ︎ꨄ︎ఌ︎ఌ︎ఌ︎ꨄ︎☻︎⌫☀︎︎ꨄ︎❦︎❦︎︎ఌ︎☏︎⌫☀︎︎☀︎︎☽︎✞︎ఌ︎ఌ︎︎⌫♫︎ఌ︎⍟⍟۞༆✫✫༆⁂༆༆⚣︎⚣︎⚣︎⚠︎☕︎⚠︎☟︎︎︎ᴥ︎︎︎⚠︎♪☔︎➪☟︎︎︎✍︎| (• ◡•)|(つ .•́ _ʖ •̀.)つʕ •́؈•̀ ₎ಠ_ಠʕ •́؈•̀ ₎ಠ_ಠ▼・ᴥ・▼(つ .•́ _ʖ •̀.)つ(•̀ᴗ•́)و(•̀ᴗ•́)و(つ .•́ _ʖ •̀.)つʕ •́؈•̀ ₎ಠ_ಠʕ •́؈•̀ ₎(☞ ͡° ͜ʖ ͡°)☞| (• ◡•)|(☞ ͡° ͜ʖ ͡°)☞ш͜͡т͜͡и͜͡г͜͡к͜͡м͜͡г͜͡р͜͡р͜͡л͜͡г͜͡т͜͡е͜͡т͜͡к͜͡т͜͡ь̆̈л̆̈о̆̈т̆̈ӗ̈т̆̈н̆̈т̆̈ш̆̈т̆̈о̆̈о̆̈г̆̈г̆̈ӗ̈м̆̈л̑̈и̑̈г̑̈и̑̈р̑̈и̑̈е̑̈и̑̈н̑̈н̑̈н̑̈и̑̈р̑̈ш̑̈д̑̈р̑̈р̑̈д̑̈р̑̈ж̑̈д̑̈р̑̈о͜͡а͜͡г͜͡а͜͡р͜͡м͜͡о͜͡и͜͡о͜͡ь͜͡г͜͡ь͜͡н͜͡и͜͡н͜͡а͜͡н͜͡а͜͡н͜͡м͜͡н͜͡и͜͡г͜͡т͜͡г͜͡т͜͡н͜͡и͜͡н͜͡в͜͡н͜͡с͜͡е͜͡м͜͡е͜͡е͜͡г͜͡и͜͡л͜͡п͜͡в͜͡ л͜͡с͜͡н͜͡т͜͡в͜͡в͜͡п͜͡ч͜͡н͜͡а͜͡ч͜͡ч͜͡а͜͡л͜͡л͜͡п͜͡п͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡ч͜͡ш͜͡ш͜͡с͜͡с͜͡с͜͡л͜͡л͜͡л͜͡л͜͡с͜͡л͜͡п͜͡с͜͡п͜͡д͜͡д͜͡р͜͡с͜͡ж͜͡р͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡р͜͡р͜͡р͜͡р͜͡с͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡с͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡в͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡в͜͡п͜͡п͜͡п͜͡ч͜͡м͜͡м͜͡м͜͡р͜͡м͜͡к͜͡к͜͡к͜͡ч͜͡г͜͡с͜͡е͜͡е͜͡е͜͡в͜͡г͜͡к͜͡г͜͡г͜͡г͜͡а͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡п͜͡п͜͡ч͜͡ш͜͡г͜͡ч͜͡п͜͡г͜͡п͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡п͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡п͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡с͜͡ш͜͡ш͜͡ш͜͡с͜͡р͜͡р͜͡р͜͡ш͜͡р͜͡р͜͡р͜͡м͜͡м͜͡м͜͡м͜͡щ͜͡р͜͡м͜͡р͜͡р͜͡р͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡р͜͡щ͜͡р͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡р͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡р͜͡р͜͡р͜͡р͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡м͜͡щ͜͡щ͜͡щ͜͡р͜͡з͜͡з͜͡з͜͡м͜͡з͜͡з͜͡з͜͡м͜͡з͜͡з͜͡з͜͡о͜͡з͜͡з͜͡з͜͡о͜͡з͜͡з͜͡з͜͡о͜͡з͜͡з͜͡з͜͡о͜͡з͜͡з͜͡з͜͡м͜͡з͜͡з͜͡з͜͡м͜͡з͜͡з͜͡з͜͡м͜͡з͜͡з͜͡з͜͡о͜͡з͜͡з͜͡з͜͡м͜͡з͜͡з͜͡з͜͡м͜͡о͜͡о͜͡о͜͡з͜͡
