-Сәлеметсіздерме балалар!- деп бір мезгілде апай кіріп келді.Мен сасқалақтап орнымнан атып тұрдым, апай бұлайша ерте келеді деп ойламап ем! Қап енді менің үй тапсырмасын жазбай келгенімді біліп қойатын болдығой ә! -Мұратбек үй тапсырмасын жаздыңба!- дегенде жаным орнына түсті. Екі көзім апайда, ал қолым болса шимайлатып жаттығу көшіруде. Ара-тұра дәптерге қарап қойам, соны апай байқады ма! -Кім сен жалғастыра қойшКім ед...- деп жатқанын пайдаланып одан сайын жылдамдаттым. Апайдың саусақтары мені көздеп орнымнан тұрғызды. Қарасам сөйлемді де айақтап қалдым, зуылдатып оқып келе жатсам сөйлем айақталмаған, бір-екі сөз болар деген оймен кітапқа қарасам көршімнің сараңдығы ұстап қолымен басып отыр. -Тууу..!-деп оған ашулы көздермен қарадым. -Жарайды, отыр! - деді апай соны сезгендей...
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
