қолданбасақ, Жамандықтар вирус тәрізді. Вирусқа дер кезінде «ұят» деп аталатын онда днеміздегі ең маңызды болған «жүрегіміз» ауруға ұшырайды. Егер журек ауру болса, бүкіл денеміз кеселге шалдыкты деген сөз. Сондықтан дер кезінде «тазарту» процесін жасап, өзімізді «жамандық» атты вирустан сақтап жүруіміз керек. Мәтіндегі көп нүктенің орнына сәйкес сөздi койыныз. A) Вирус В) Антивирус С) Дәрі Д) Шәлі

Сан есім - заттың санын, мөлшерін, ретін, шамасын білдіретін сөз табы. Сан есім жеке айтылғанда абстракт сандық ұғымдардың атауы болатындықтан, нақты мағыналары басқа сөздермен қарым-қатынасқа түсу кезінде, оларды сан жағынан анықтау барысында айқындалады. Сан есім өзі анықтайтын сөздің алдынан келіп, атау тұлғасында тұрады, субстантивтенгенде (заттанғанда) көптеледі, жіктеледі,тәуелденеді, септеледі. Сан есім морфол. құрамына қарай негізгі және туынды болып жіктеледі, оның дара, күрделі түрлері барСан eciм (Имя числительное) затты? санын, ретін білдіретін, неше?, ?анша? (сколько?) нешінші? (ко­торый?) деген с?ра?тар?а жауап беретін с?з табы. (Часть речи, которая обозначает количество и поря­док предметов при их счете и отвечает на вопросы неше?, ?анша? (сколько?) нешінші? (который?)).

Жетім қыздың монологы  Ф Оңғарсынова   Адамдар, қаталсыңдар! Қаталдықтан әлі-ақ зар татарсыңдар. Жалғыздықтан зарығып ашынғанда Мен сендерді асылдар деп ем, Жоқ! Тас екен жүректерің де,  Шыншылдық деген жоқ екен тілектеріңде. Өздерің оны көлгірсіп жасырғанменен, Мейірімге сараңсыңдар! Түбі содан жазым да табарсыңдар.  Бір жылы көзқарастарыңа зарыққанымда Соның өзі-ақ бақыт қой, қамыққан ұлға! Найзағайдай атқылап жанарларың да, Біржола сөніп үмітім, балаң жаным да. Жыртқыштар қамап алғандай тарықпадым ба?  Әділеттен жұрдайсыңдар! Тақсырет тартпай бір тынбайсыңдар Жала тартып, сендерге жүгіндім барып Тас мүсіндеріңнен түңілдім налып Тағдырым менің титтей де елеңдетпеді, Бейжайлықтарың қорқытты, керең беттегі. Мен емес, сендер екенсіңдер бүгінгі ғаріп.  Адалдыққа тапшысыңдар! Әрине, данышпансығанда жақсысыңдар Өзгенің қасіреттеріне қарайсыңдар қалайша есінеп мүлде?! Бәрібір екен, сендердің көмкерлеріңе Біреулердің көзінен жас кетпеді, бұл күнде ұғындық бәрін... О, адамдар! Сендердің зұлымдықтарың шыдатпай өртеді мені де   Не деген пасық едіңдер! Шуақсыз қурайды емес пе жасыл егіндер? Мейірім аңсап, жүрегім қансырап тұрған, Зұлымдықтарыңмен қамшылап тыңнан Жанымда үміт, сенімдер түгесілгенде Лақтырып тастап кеттіңдер, күресін жерге Сендерден байлық сұраман, өліп кетсем де! Алтындарыңды алмаспын, төгіп кетсең де, Мейірімге ғана мұқтажбын, білесіңдер ме?  Мейірімге ғана мұқтажбын...