Перевод (не дословный).
Неписаный закон встречи гостей (гостеприимства).
У казахского народа сущетсвует неписаный закон встречи гостей (гостеприимства), который уже стал традицией. После того, как гостя накормят и окажут все полагающиеся почести, перед сном один из членов семьи выступает перед гостем – поет песню или исполняет кюй и просит у гостя «қонақкәде» (церемониал гостеприимства, обязывающий гостя петь песни, играть на домбре).
Эта церемония является традицией когда гость исполняет песни, эпос, сагу, сказки, речитатив, хвалебную песню или кюй. Таким образом он показывает свое уважение хозяевам.
Такая традиция благотворно влияет на детей, которые с детства растут и слышат песни, эпосы, сказки, былины, а также она учит молодых ценить слово, ораторское искусство своего народа и имеет собственную ценность в приучении их к народным сказаниям.
1927 – 28 жылы Бурабай орман шарушылық техникумында оқытушы;
1928 – 32 жылдары Қазақ мемлекеттік ба бас редакторы;
1933 жылы - Қазақ АКСР Халық ағарту комиссариаты өнер секторының меңгерушісі
1934 жылдан “Қазақ әдебиеті” және “Социалистік газеттерінде бас редактор;
1936 жылы - Қазақ Өлкелік комитетінде ба з бөлімі меңгерушісінің орынбасары;
1937 жылдан Қазақстан Компартиясы саяси-ағарту бөлімінің меңгерушісі;
1938 – 55 жылдары бірыңғай шығармашылық жұмыстармен айналысқан;
1956 – 57 жылы “Ара – Шмель” журналының бас редакторы;
1956 – 61 жылдары Қазақстан Жазушылар одағы басқармасының 1-хатшысы;
