Отбасыда бір шағын мемлекетке ұқсайды. Әкеміз- Елбасы, анамыз- ас үй министрі, ағамыз- қаржы министрі, әпкеміз- тазалық депутаты, ал мен бәріне көмектесушімін. Үйде әркімнің өз міндеттері бар. Әкеміз бізді асырап бағу үшін тынбай жұмыс жасайды. Анамыз біздің қарнымыз тоқ жүру үшін бәрін жасайды. Мен мектепке барамын, ал інім балабақшаға барады.
Әр демалыс күн ерекше күн, себебі бұл күні барлығы демалып үйде болады. Әжеміз ерте тұрып бәрімізге тәтті бәліш дайындайды, анам мен әкем күбірлеп жанында жүреді. Мен тұрып стөл үстін дайындап қасық пен шанышқыларды қоямын. Бұл менің міндетім. Танғы астан кейін бәріміз бірге үй жинастырамыз. Әр күніміз осылайша ерекше өтеді. Мен отбасымды жақсы көремін.
Театр өнері көрерменнің өзгелерге деген, басқа халықтар өмірі мен қоғам тіршілігіне деген ынта-ықыласын арттырумен қатар, достық сезімін де күшейте түсуге игі әсер етеді. Дүние жүзіндегі түрлі халықтардың географиялық-тарихи даму өзгешелігі мен олардың өмір-тұрмысы, әдет-ғұрпы, психикалық хал-жайы әр алуан театр жүйелерінің туып, қалыптасуына ықпал жасады. Осыған орай еуропалық театрларды және Шығыс елдерінің (Жапония, Қытай, Yндістан, т.б.) театр мәдениетін, Америка, Африка, Мұхит аралдары халықтарының өзіндік сипаты бар театр өнерін де атауға болады.Театр (грек. theatron – ойын-сауық орны; ойын-сауық) – сахналық өнердің өмір көріністерін драмалық әрекет арқылы көрермендердің көз алдында актерлер күшімен бейнелейтін бір түрі; ойын-сауық немесе спектакль; түрлі сахналық ойын-сауықтар, сонымен қатар жалпы мәдени шаралар өткізілетін орын-жай.
