- Гүлмария, Қалқаман Сарин нешінші жылы туылған, білесің бе?
- Әрине, білемін, Ерасыл, ол 1978жылы 2-ші қаңтарда, қазіргі Шығыс Қазақстан облысы Абай ауданы Арқат ауылында дүниеге келген.
- Ол қай жерде білім алғанын да білесің бе?
- Ол 1994жылы лрта мектепті, 1998жылы Л.Н.Гумелев атындағы Евразия ұлттық универститетінің тарих ыакультетін бітірген. Ал 2001-2003 жылдаоы аспирантураы тамамдаған.
-Гүлмария, ол қай жерде жұмыс атқарғанын айтып берші
---Ол еңбек жолын ұстаздықтан бастап, 1988 -2008 жылдары қазақ ұлттық музыка Академиясында оқытушылық қызметін атқарды. Қазір Л.Н.Гумелев птындағы Евразия Ұлттвқ универститетінің Қазақстан тарихы кафедрасының аға оқытушысы болып қызмет атқарады.
--- Гүлмаоия, Қалқаман Сарин кім?
---Ол бірнеше Халықаралық республикалық жыр-мүшәцраларының жүлдегені, Халықаралық Шабыт фестивалінің лауреаты, "Плтын қалам" әдеби мыйлығынвң жеңімпазы, "Арманымның бейнесі" атты жыр жинағының авторы.
---Гүлмария, оның қандай шығармалары бар.?
- "Жібек сезім - Жүрек сезім" деп аталатын өлеңдеріне жазылған авторлық үнта шықты, ел ішінде кеңінен танылған " Қызыма",
Күзгі бақ", Жібек сезім" әндердің мәтінін жазған.
--- Бәрекелді, мен сеннен Қ.Сарин туралы көп мәлімет алдым, рахмет, Гүлмария!
-- Мен де маған көмектескеніме қуаныштымын, Ерасыл.
Объяснение:
Вот так вроде
Сарказм – иронияның ұлғайған түрі. Мұның да негізгі мазмұны
– өмір құбылысының кейбір жағын мысқылдау, шенеу. Айырмасы, иронияда бір нәрсені
шенемек, мінемек, кекемек болса, ішкі мазмұны кекесін болғанмен, сөз, сөйлемнің құрылысы
мақтаған тәрізденіп, бүркемеленеді десек, сарказмда соңғы бүркемелеу жоқ,
шенейін, мысқылдайын дегенін ашықтан-ашық шенейді. Сарказм - иронияға қарағанда анағұрлым өткір, анағұрлым улы.
Бұл екеуінің арасы жақын екендігін
Шернияздың мына өлеңінен көруге болады. Баймағамбет Шерниязға ханымын мақта
дегенде:
«Ханымның келбетінің келгенін-ай,
Сипаты бейне жұмақ үрдің қызы», -деп ирониялық түрде мазақтаса, жаманда дегенде:
«Байеке, заманыңда тасуын-ай,
Шеріңнің сөйлер сөзге асуын-ай.
Ханымның бойы аласа, мұрны қайқы,
Тап мінген мегежіннің қашырындай», -
-деп сарказммен ханымды келеке етеді.
Дулат Бабатайұлының шығармаларында да сарказм көптеп кездеседі.Мысалы:
«Жатып ішер жалмауыз,
Борсық тұмсық қанды ауыз...»
«Кеңесбай азғын тұрған соң,
Тістеуік айғыр сықылды,
Үйіріңді сұйылтып,
Тай, құнанды қуғансың,
Ел билерлік ісің жоқ,
Дегдар емес, будансың.
Ырысын параның,
Қотара құйса тоймайтын,
Ашылған әбден араның,
Түйені жұтсаң түгімен,
Биені жұтсаң бүгімен
Қақалмай бір-ақ толғайтын...»
