Объяснение:
Жамал мен Ғали аділетсіз қоғамнын құрбандары » эссе Шығарманы «Оқып отырып , ойым бірнеузеrе боrtінді . Автор aнықтардың қазії кылығына бола тағдырларын қайтамен аяқтады ? - деген ой мазалады . Екі жас Тагдырларының немен аякталарын біле тұра , баска жил Таңдамаған , махаббатынан айнымай ажалға қарай кадам баскан Жамал мен Ғалог мінездеріне тандансым бөлек . Жамал мен Ғалиг бір - біріне птың ғалық батып , махаббат айданында бірге қол ұстасып жуу максатында туған - туыстариана жалпы салтқа қарсы болып қосылки дн тағдыр оларды бірге болу бақытынан айырды . Жамал сүйгенімгік сапарги жаберип , ескі әдет - ғұрыптап кыскнымен Та Жұмадинга атастырылып тұрмыска шыкты . Сүймеген азаматтың жары болу жүрегін қан жылаткандыктан боранды күні өзі де Ғалдын артынан кете барды . Ойымды түтіндей келе , поэмадағы махаббатты ансаған қос ғашыктын тағдырының кайғамен аяқталуы , ескі әдет - ғұрыптың бәрі - бәрі де болашақ жастарына ой түйер оқиға болып калса екен .
Қай халықтың да қадір тұтары - өзінің сөзін сөйлеп, кегін қуар ақыны мен батыры. Екеуі де тек халықтың ғана бойынан табылар сарқылмас жігер мен шабыттың, сана мен сабырдың, тәуекел мен арманның түлегі. Екеуі де жұртын елдікке бастаса, қайсыбір жұмыр басты пенденің болсын өресі жетпес ерен ерлікке, кемел кісілікке бастары хақ. Екеуі де тасқындаған қайраттың ғана емес, ең алдымен, кең толғап, кемсіз пішер кемеңгер ақылдың көрінісі [1,25 б]. Ал, осы екі қас қасиет те бір басына сыйып, бағына біткен қазақ елінің асылы,ақберен ақыны-Махамбет Өтгемісұлы.
Азаттық үшін алысқан, елі үшін егескен арыстан бабамыз Махамбет Өтемісұлының қазақ әдебиетінде алатын орны ерекше. Рухы биік жырлары ақынның атадан туған аруақты ер екенін дәлелдей түседі. Тарихшы ғалым Тілекқабыл Боранғалиұлы өзінің «Ғасырдан тәбәрік» атты еңбегінде: «Қазақ жырының ой-санасы – Абай, ар-намысы – Махамбет. Абайдың ғибратымен, Махамбеттің жігерімен еңсе тіктеген әлеуетпіз. Бірі-рухани ұстазымыз, бірі-рухты ұранымыз» деп, Махамбеттің өзгеше жан екенін сөз етті.
