Қабдеш Жұмаділов 1936 жылы 24 сәуірде Шыңжаң өлкесінің Тарбағатай аймағы, Малдыбай ауылында дүниеге келген. Найман тайпасы Төртуыл руынан шыққан.[2] Ауылда бастауыш білім алып, кейін Шәуешек гимназиясын бітіреді. 1956 жылы Қытай үкіметінің жолдамасымен Алматыға келіп, Қазақ мемлекеттік университетінің филология факультетіне оқуға түсті. Алайда университеттің екінші курсынан кейін екі ел арасындағы саяси жағдайға байланысты кері шақырылып, 1958–1962 жылдар аралығында Қытайда қуғын-сүргінге ұшырады.
Су тіршілік көзі болғандықтан, судың қорын таза ұстап оны үнемдеу өте маңызды. Суды үнемдемесе, судың қоры азайып, балашақта су болмай қалуы мүмкін.
Менің ойымша өзен-көлдер ластанып кетсе, тірі ағзалар өмір сүруін тоқтатады. Мысалы, бір өзен суы ластанды делік:
1. Өзендегі балықтың өлімі;
2. Өзеннен түрлі жануарлар су ішеді, сол себептен жануарлар өлімі;
3. Бір өзен суы көптеген өзен-көлдерге құйылады, сондықтан басқа да су қорларын ластайды;
4. Жан-жағындағы ағаштар мен түрлі өсімдіктердің солып қалуы қатері бар.
Сондықтан, әрбір өзен-көлдерді сақтау біздің міндетіміз. Қоқысты тастамау, зауыттардың қалдықтары суға түспеуін қадағалау, мұнай және түрлі улы сұйықтықты суға ағызуын тоқтату қажет. Табиғат біздің анамыз. Әрбір адам осы айтылған ережелермен жүретін болса, суымыз да табиғатымыз да, тірі ағзалар да тіршілігін жалғастырып, жайнап тұрады.