Айтыс десе ішкен асын жерге қойып, тұра ұмтылып, жыр иісін сағынатын, ағыл-тегіл жырларды ағытатын, аталы сөздің иелері атам мен әжемнің бізге айтар жүйелі ойын, өсиетін бір естігеннен-ақ құлақ құрышың қанады. Ондай өнегелі сөзді мың рет естісең де жалықпайсың. Үйдің табалдырығын аттап, төрге шыққаннан, төрден үйіне жеткенше қадірлеп алаң да бұлаң боласың. Осыған қарап-ақ, "қарт" деген есімнің дәрежесінің жоғары екендігін аңғаруға болады. Өмірге деген бағыт-бағдарын беріп, күрмеуі көп тіршілікті танып-білуіңе, өткен тарихыңды ақтарып беруге даяр тұратын қарттардың орны мен үшін бөлек.
"Атасын сыйлаған абыройға бөленер" дейді дана қазақ. Сондықтан болар, үйдегі мінезге сіңісті тәрбие – ата-әжемізді ардақтау, олардың алдында кішірею. Үлкеннің қолына су құйғанда қарттардан "Үлкен қыз бол", "Өркенің өссін" деген құлаққа жағымды бата-тілек есту де бір ғанибет! Үйге кіргенде, әуелі төрде отырған қариямен амандасу оларға деген құрмет болса керек.
Объяснение:
Правильно
