Герой повести "Меня зовут Кожа" – фантазёр и шалун, он попадает в самые невероятные ситуации, но выходит из них с честью, благодаря не только своей сообразительности, но и доброму, отзывчивому сердцу, верности в дружбе. Эти качества не могут не вызывать симпатии к нему, и имя Кожа давно стало нарицательным. Из-за того, что главный герой книги не отличается особым послушанием, её долго не хотели печатать, ведь в те времена считалось, что такие герои могут быть только отрицательными, а воспитывать детей нужно на примере исключительно положительных персонажей. Сокпакбаев убедительно доказал, что у героя книги должно быть право на ошибки, он должен пройти через испытания, и только в этом случае он стать личностью.
- Амансыз ба,әже! Жағдайыңыз қалай?
-Сенбісің, сүйікті немерем, Ваня!Бақытты бол!
- Ауырып қалғансың ба, әже? Мен Сізге дәрі-дәрмек әкеп берейін!
- Рахмет,күнім менің! Қазір тәуірмін. Кел, екеуміз әңгімелесейік!
- Тыңдап отырмын, әжетай!
- Қалай, өзіңнің сабағың жақсы ма? Студент болған қалай екен?
- Сабағым жақсы, әже. Сіздің халіңізді білейін деп сабақтан соң соққаным ғой.
- Оқуың не туралы өзі?
- Келіңіз, әже, мына кітапты екеулеп отырып оқиық, содан соң менің мамандығымды білетін боласыз.
- Оның жөн, балам. Оқып бере ғой.
- Бұл кітапта қазақ тілі мемлекеттік тіл деп жазыпты, әже! Мен де қазақ тілін үйреніп, мұғалім болсам деймін.
- Оның өте дұрыс,балам. Өзіміз өмір сүрген елдің тілін білгеніміз жөн. Ал мұғалімдік-ең мәртебелі мамандық. балалрды жақсылыққа үйрететін де мұғалім. талабың оң болсын, балам!
-
Объяснение:
