Бір күні Қарт әжейдің қолында көп жүгі болып жолдан өте алмай тұрды.Асан сабақтан қайтып бара жатып әжейді көріп қалып,жүгіріп көмектесуге барды.
-Әже сөмкенізді берініз көтерейін,деді Асан.
Асан Әжейді жолдан өткізіп жіберді.Әжей Асанға бұрылып қарап,
-Таудай бол шырағым саған көп рахмет,Атын кім? деп сұрады.
-Әже менің атым Асан,деп жауап берді.
-Асан балам саған көп рахмет,деді қуанып.
-Рахмет деп айтпайақ қойыныз бұндай іс жасау бізге міндет деп ойлаймын,деді Асан.
Асан ойланып тұрып былай деді:
-Сөмкеніз ауыр екен бәлкім үйінізге дейін шығарып салармын.
-Жоға балам осы да жетеді әуре болмайақ қой,үйіне бара ғой,ата-анан күтіп қалған болар,деді Әжей.
Асан:
-Жарайды әже сауболыныз байқап жүрініз, деп қоштасып қалды.
Үлкендерге көмектесу біздің міндетіміз.Әрқашан үлкендерді сыйлап жүрейік.
