Отан десем оралады ойыма
Ақсақалды, ақ шапанды қария,
Туған жерім - құт мекенім, дариям,
Егеменді елім, туым, әнұран,
Қанатымды қағып ұшқан жанұям.
Осы жолды аңсап еді еліміз,
Ар-намысты батыр туған жеріміз.
Мақтан етер бай мұрасы, салты бар,
Мен сүйетін қалың қазақ, халқым бар.
«Отаным» деген жас жүрегімнен шыққан асыл сөзді мақтанышпен, асқақтықпен айта аламын. Ата-бабамыздың азаттық жолындағы ерен ерлігінің арқасында осынау арман еткен заманға тер төге, көп күш жұмсай жеткен елімді мақтаныш етемін. Талай жылғы ұлы дүбір, дүрбелеңнен кейін жарқын болашақтың таңы атып, еркіндік пен теңдік есігін айқара ашты. Еліміздің күні оңынан туып, жарық жұлдыздар шоғыры ұлттық намыс пен арымызды тудай желбіретті. Әрине, бұл күн оңайлықпен келмегені белгілі. Еліміздің арыстары талай жылдар басын тау мен тасқа ұрып, тар жол тайғақ кеше жүріп, еліміздің болашағы, келер ұрпақтың бақытты ғұмыры үшін аянбай күресіп табандылық пен асқан қайсарлық, шыдамдылық пен беріктік танытты. Барлық саналы ғұмырын ұлт мүддесіне арнаған бес арыс, ұлы Отан соғысында елім деп жанын пида еткен қайтпас қыран алаш азаматтары, жүректері оттай жалындаған желтоқсан қаһармандары... Айта берсе жалғаса берер елінің асыл ұландары, асқақ рухты азаматтарының ерен ерлігінің арқасы деп білемін.
Еліміздің көгінде тәуелсіздік туы желбірегеннен бері өшкеніміз жанды, өлгеніміз қайта тірілді, ата-баба дәстүрі көш түзеді, халқымыз еңсесін тіктеп жарқын болашаққа қол созды. Содан бері атқан оқтай зулап, табандатқан 20 жыл өтті. Қазақстанның жиырма жылдық ғұмырына көз салсақ, ауыз толтыра айтарлықтай, көкірегіңді мақтаныш сезімі кернеп еске аларлықтай жеткен жетістіктері, асқан асулары мен бағындырған жаңа белестері бар.
Бүгінгі Қазақстан Астанасын бас қала етіп, дамыған мәдениет пен экономиканың, білім мен ғылымның орталығына айналдыра, елінің тұрақтылығы мен бірлігін сақтап, дүние жүзіне танытуға күш салуда. Бұған мемлекетіміздің Біріккен ұлттар ұйымына, Еуропадағы қауіпсіздік пен ынтымақтастық ұйымы сияқты халықаралық қауымдастықтарға мүше болып дүние жүзі елдерімен тығыз байланыс орнатуы және осы жолда атқарып жатқан қыруар істері дәлел бола алады. Кемеңгер Елбасымыздың «Қазақстан – 2030» бағдарламасы өз бағытымен жүзеге асса, келешекте Қазақстан мемлекеті дүние жүзіндегі ірі мемлекеттер қатарына қосылады деген сенімдемін.
«Отан - оттан да ыстық» деген дана халқымыз, а ң жүрегінде ең бірінші, ақ сүт берген туған анасына деген сезім орын алса, екінші, Отанға деген жалынды, ыстық сезім орын алады екен. Мен өз Отанымды, туған жерімді, құдіретті елімді сүйемін және мақтан етемін. Өз елімнің дамуына теңізге тамған тамшыдай болса да үлесімді қосамын деп ойлаймын.
Барша Қазақстандықтарды елімнің мерейлі мерейтойымен құттықтай отырып, ашық аспан көгінде қалықтаған қырандай еркіндік пен даму, асқан бақыт және шексіз қуаныш, биік белес пен шығар шың тілеймін.
Объяснение:
Сочинение рассуждение на тему Родина
Героические подвиги, любовь к своей стране, земле и патриотизм отчетливо видны всех, кто жил во время войны. Сегодня же, в мирное время, сложно показать свою любовь к Родине. Но я люблю свою Родину. А что я вкладываю в смысл этого слова?
Моя Родина – это страна, где я родилась, училась ходить и развивалась. Родина – это язык, на котором я разговариваю. Это Президент, который делает все, чтобы мне и другим людям, населению нашей страны, было лучше жить.
Моя Родина – это подвиги героев, которые погибли и выжили, когда во время страны защищали нашу страну. Они отдавали все самое ценное, что у них было, чтобы мы, их дети, потомки жили и ценили свою Родину, страну.
Моя Родина – это в самую первую очередь мои родные, семья. Нет никого дороже моих родителей, брата и сестры, я их очень люблю. Но для меня семья не ограничивается только близкими родственниками. Прародители – это тоже моя семья.
Родина – это все окружающее меня общество. Мои друзья и одноклассники, учителя, соседи. Как бы я жила одна, если бы не было всех тех людей, вещей, которые повсеместно меня окружают? Это и продавец в магазине напротив моего дома, и дворник, и бомж, который копается в урнах, животные и природа.
Что делаю я для своей Родины? Во-первых, моя задача вырасти достойным человеком, чтобы не только я гордилась своей страной, но и моя страна могла гордиться мной. А для этого нужно учиться. Только образованность, знания, могут привести меня к тому, чтобы родители и их поколение могли доверять мне ответственность, а в дальнейшем, возможно, и управление страной. Пусть косвенное, но судебная система, медицина, торговля – это все часть страны, а значит, оказывают влияние на развитие моей Родины.
Я уважительно отношусь к труду людей, а потому не мусорю и даже наоборот, выбрасываю мусор, который попадается на моем пути и в моих силах его убрать родителям весной высаживать цветы во дворе, деревья, чтобы мой двор и улица были красивыми, облагороженными и ухоженными.
Все, что меня окружает в моей жизни – все это моя Родина. И нужно бережно относиться к своей жизни, окружающей среде, людям, животным, природе. А это значит – нужно беречь свою Родину. Родина – это моя жизнь.
Родина – это когда, маленькая девочка в солдатской пилотке, стоит, отдавая честь проходящим на параде полкам. И не опускает руку до тех пор, пока не пройдёт последний солдат.
У каждого человека есть своя маленькая родина. Это место, где он родился и вырос. Это своя речка, где всё лето купаешься с друзьями. Тропинка, по которой бегаешь босиком меж полей в лес за ягодами и грибами. Отчий дом – это тоже маленькая родина. Это, то место, где тебя всегда ждут родители, и примут, не смотря ни на что.
У меня моя родина – это маленький городок в Латвии, на побережье Балтийского моря. Сейчас это суверенное государство. Но это моя маленькая родина. Там живёт моя бабушка, там похоронены мои предки. Я там родилась и росла. Когда-то это была часть огромной страны под названием «СССР».
Я не понимаю, как можно уезжать с Родины. Ведь родину и родителей не выбирают. Они достаются тебе в наследство от твоих предков. Как бы ни было тяжело в жизни, нельзя бросать ни родину, ни родителей. Многие, кто уехал за границу, хотели бы вернуться назад
