Мадина сабақтан келді де, бірден ас үйге жүгірді. -Сәлем.Мама мен сабақтан келдім. -Тіпті жақсы болды,маған ас үйді реттеуге көмектесші.Жалғыз өзім үлгермей жатырмын. -Жарайды. -Бірақ сен қазір үстіңдегі киіміңді шешпесең,былғап аласың. -Жоқ.Бар болғаны ыдыс-аяқ жуу ғой.Былғамаймын. -Ия,бірақ сен қазір көп жұмыс істейсің,соған орай ақылымды ал , Мадина! -Көп жұмыс? Бірақ сен аз-маз жұмыс демеп пе едің. Мен қашан сабақ оқимын сонда?Жоқ.Бұлай болмайды, ас үйіңді өзің жинайсың,-деп қашып кетеді. Содан кейін анасының қалай тырмысып,Мадина үшін жан салып,жұмыс істеп жүргенін көріп,қайтып келіп кешірім сұрайды. Сонда анасы: -Қайтіп кірер есігіңді қатты жаппа,-деп қызының істеген қылығына кешірім береді.
