Әңгімеде Бауыржан Момышұлының әжесінің әңгімесі туралы.Бұл әңгімеде жер тіршіліктегі Алла Тағалаға шағымданады.Себебі адамдар оларды ренжітіп,бір де бір алғыс айтпағаны үшін.Мысалы күн адамдарға жарық көзімен жарық атып,қуантып,жылылық сыйлаймын.Бірақ ешқашан алғыс айтқан жоқ.Ал ай мен түнде қараңғы кезде жарық беремін.Бірақ адамдар қалжындайды айға қарап жатыпсың түрің қыртыс болып кеттіпті деп.Сондықтан мені босатыңыз деп.Сол кездері Алла Тағала сөзін айтады.
Объяснение:
Алла Тағаланың сөзін көшір.
