Письмо на тему: "Мәңгілік ел" - (послание призидента к молодёжи)

19 ғасырдың екінші жартысында пайда болған қазақ баспасөзінің көш басында жалынды сөз-публицистика жанры тұрғаны рас. өз бастауын аса бай халық ауыз әдебиетінен алған қазақ көсемсөзі шоқан, ыбырай, абай шығармаларынан көрініс тапты. журналистика ғылымын көп зерттеген ғалым т. ыдырысов мынадай анықтама берген: "публицистика – жазушы мен журналистің пікірі, күнделікті өмірге, әрқилы қоғамдық құбылысқа пікір айтуы, кемел талантпен үн қосуы, көркемдік шабытпен терең ой тастап, жұртшылықты белгілі бір оқиғаға, құбылысқа ерте, еліктіре білуі. екінші сөзбен айтқанда, публицистика дегеніміз – саяси- көркем проза, қаламгердің қоғамдық - әлеуметтік мәселелерді толғауы". осы реттен алғанда, публицистика қашан да қоғамдық өмірдің алғы шебінен табылатыны ақиқат. "публицистика – кең мағыналы, аумақты ұғым. оны тар шеңберде тұжырымдауға болмайды. оған белгілі бір маңызды оқиғаларға арналған саяси, насихаттық, проблемалық мақалаларды да, деректі естеліктерді де, мен мәдениеттің өзекті мәселелерін қозғайтын жинақы корреспонденцияларды да, репортаждар мен сұхбаттарды да, арнаулы ашық хаттарды да жатқызуға болады. асқақ шабытпен, әсерлі жазылған газет мақаласы, сөз жоқ, көркем шығармалар жазуға итермелейді. публицтистика әрбір сөзді, әрбір пікірді елеп, сұрыптап жазатын тарих емес, ол өмірдің өзі деуге болады. алайда публицист дәуір тынысын дәл танып, күнделікті жағдайға белсенді араласатын саяси- әлеуметтік құбылысты бұқараға таптық тұрғыдан пәрменді жеткізетін жұртшылықтың талап тілегіне дер кезінде үн қосатын қоғам қайраткері. ол – жан- жақты білімді дүниедегі өзгерістерге батыл, сергек қарайтын адмзат тағдырына ойлана көз жіберіп, принципті қорытындылар жасайтын, өзінің көтерген мәселесіне байланысты қоғамдық пікір туғыза алатын жалынды қаламгер. публицистің шығармаларында "ақиқат заңдылық" басым тұрады. алайда, ескіні еске алмай, жаңаның жарқын келбетін тану қиын. олай дейтінім әрбір халықтың тарихи көшінің ұлан- ғайыр, ұзақ сапарында ұмытылмас ұлы кезеңі, биік белесі болады. қазақ халқы өз тарихында талай кемеңгерлерді туғызды. киіз туырлықты қазақтың өзіне сай, өз ортасын жарып шыққан даналары мен ақылгөйлері толып жатыр. найза ұстаған қаһарман батырлары, сөз асылын терген ақындары болды. олар халқымыздың зор мақтанышы екендігіне сөз жоқ. асыл сөздің маржанын терген, құнарлы ойдан туған құнды сөз арқылы өз толғанысын халқына жеткізе білетін де жазушы. әрбір жазушының өз шығармасындағы сөз қолданысы халқтың көңіліне бейне шамшырақтай орнағаны абзал. яғни сөз өмірдің салихалы түйіні. олай болса, сөз өнерінің бейнелілік, суреттілік қасиетінен туындайтын ң эстетикалық ой сезімін қалыптастыруға үлкен әсер ететін ең басты сипаттың бірі.

Ең суық жыл мезгілі - Қыс, мезгіл жел және жгучих морозов. Сонымен бір мезгілде, қыс көпшілігі үшін болып табылады сүйікті кейде. Өйткені, қыс - көңілді және мереке адамдар қарсы алады көптен күткен Жаңа жыл, Рождество, Ескі Жаңа жыл, день защитника Отечества и день Валентин күні. Қыс көтереді қуаныш біздің үй.
Көп күтеді қыста балалар. Кейін хмурой күз оларды күтіп көп ойын-сауық - төбешіктен шанамен, конькимен және шаңғымен, ойын снежки, слепить ақшақар.
Қыс - ғажайып, обвораживает сұлулығымен пейзаждары. Қар жамылғысы слепит, кеше күн сәулесі ойнап, және переливаясь іспеттес миллиондаған гауһар. Ал кешке, қашан күн батырылады за горизонт, барлық айналасында жарқырай құлпырып тұрады көптеген бояулар.

Күн әлдеқашан кірген, небосводу асықпай жүзіп келе жатқан ай. Қар жаңадан заблестел күміс жарық. Жұлдыздары кезек-кезек жанып, өрт шығу қаупі арналған анық түнгі аспанда. Оглянувшись айналасында қамтиды рухы мен поражаешься сұлулық қысқы табиғат. Меніңше, находишься қысқы ертегіде. Әр мезгілі тамаша және қайталанбас өзінше, бірақ, сол үшін мені - қыс - ең сүйікті жыл мезгілі...

Самое холодное время года - Зима, пора метелей и жгучих морозов. Одновременно,зима для большинства является любимой порой года. Ведь зима - это время веселья и праздников, люди встречают долгожданныйНовый год, Рождество, Старый Новый год, день защитника Отечества и день Святого Валентина. Зима несет радость в наши дома.

Больше всех ждут зиму дети. После хмуройосени их ждет много развлечений - кататься на санках, коньках и на лыжах, игры в снежки, слепить снеговика.

Зима - чудесная пора года, обвораживает своей красотой и пейзажами. Снежный покров слепит, отражая солнечный свет, играя и переливаясь, словно миллионы бриллиантов. А вечером, когда солнце погружается за горизонт, все вокруг переливается множеством красок.

Солнце уже зашло, и по небосводу не торопясь плывет месяц. Снег вновь заблестел серебряным светом. Звезды по очереди загораются на ясном ночном небе. Оглянувшись вокруг, захватывает дух и поражаешься красоте зимней природы. Будто находишься взимней сказке. Каждая пора прекрасна и неповторима по-своему, но все же для меня -зима - самое любимое время года...